ရြက္မြန္စာမ်က္ႏွာ

Thursday, January 22, 2015

Transition without Justice

ၿပီး
ခဲ့တဲ့အပတ္က က်ေနာ္ဘာသာျပန္ခဲ့တဲ့ စာအုပ္တစ္အုပ္ ပံုႏွိပ္ထုတ္ေဝျဖစ္တယ္။ ဘာသာျပန္ထားတာေတာ့ အေတာ္ ၾကာပါၿပီ။ ေတာင္အာဖရိကႏိုင္ငံက ေတြ႔ဆံုေဆြးေႏြးပြဲေတြအေၾကာင္း အတြင္းက်က်ေရးထားတဲ့ စာေရးဆရာ၊ သတင္းစာ ဆရာ အယ္လစ္စတာ စပါ့ခ္ရဲ႔ (Tomorrow is Another Country) စာအုပ္ကို ဘာသာျပန္ထားတာပါ။ ဒီအထဲမွာ အတက္ အက်ေတြ ရွိတယ္။ ႏိုင္ငံေရးရဲ႔ ပံုေဆာင္ခဲမဆန္၊ အရည္ဆန္တဲ့ ေပ်ာ့ေျပာင္းမႈေတြ ေတြ႔ရမယ္။ ႏိုင္ငံတစ္ခု ကံၾကမၼာကို ေတြ႔ရမယ္။

ေဆြးေႏြးပြဲေတြမတိုင္မီ မင္ဒဲလားက သမၼတဘိုသာဆီ ေတာင္းဆိုခဲ့ရတာ အႀကိမ္ႀကိမ္၊ မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္ ေတ့ေတ့ဆိုင္ဆိုင္ ေတြ႔ၾကၿပီးတာေတာင္ အေျပာင္းအလဲအတြက္ ထပ္ေစာင့္ရတဲ့ႏွစ္က မနဲမေနာ။ တစ္ခါ ေဆြးေႏြး ေနစဥ္မွာ ANC စစ္ေရးေခါင္းေဆာင္ ခရစၥဟာနီ လုပ္ၾကံခံရတာ၊ ဘိုပါေတာင္ အၾကမ္းဖက္မႈ အေရးအခင္းႀကီးျဖစ္တာ.. အခု KIO ဌာနခ်ဳပ္က သင္တန္းေက်ာင္းကို ပစ္တာမ်ဳိး၊ ၾကားျဖတ္ လက္ပံေတာင္း၊ ကိုပါႀကီး ေသြးထြက္သံယုိျဖစ္တာမ်ဳိး ေတြနဲ႔ ဆင္လွတယ္။

က်ေနာ္ဘာသာျပန္ျဖစ္တာက ေတြ႔ဆံုေဆြးေႏြးပြဲေတြနဲ႔ပဲ၊ ေနာက္ဆံုး က်ေနာ္တို႔တိုင္းျပည္ ျပႆနာကိုေျပလည္ေအာင္ ေျဖရွင္းႏိုင္မယ္ ယံုၾကည္လို႔ပဲ။ ပိုလို႔တိတိက်က် ေျပာရရင္.. Grand coalition (အမ်ဳိးသား ျပန္လည္သင့္ျမတ္ေရး ညြန္႔ေပါင္းအစိုးရ) လိုမ်ဳိး လိုအပ္တယ္လို႔ ထင္ျမင္မိလို႔ပါပဲ။ လက္ရွိအစိုးရမွာ ေျပာရရင္ အရင္ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေဟာင္းေတြက အမ်ားစု၊ အစိုးရဗ်ဴရိုကေရစီ ယႏၱယားထဲမွာ စစ္ထြက္အရာရွိေဟာင္းေတြက ဒုနဲ႔ေဒး၊ အခု အျမဲတန္းအတြင္းဝန္စနစ္ (Permanent secretary) လုပ္မယ္ဆိုေတာ့ အဲသည္စစ္တပ္အရာရွိေဟာင္းေတြက လိုအပ္တဲ့ အရည္အခ်င္းေတြ ျပည့္မီလို႔ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား အျမဲတန္းအတြင္းဝန္ေတြ ျဖစ္လာႏိုင္တယ္။ (ဥပမာ-လုပ္သက္ ဌာနတစ္ခုမွာ ၁၅ ႏွစ္ရွိေနတာ၊ မဟာဘြဲ႔တစ္ခု ရထားတာ.. စသည္ျဖင့္)။ ဒါက လက္ရွိ ႀကိဳက္သည္ရွိ-မႀကိဳက္သည္ရွိ အရွိတရား။ တစ္ဖက္ အတိုက္အခံ NLD ကေတာ့ လူထုေထာက္ခံမႈေတြ ရေနတုန္းပဲ။ သို႔ေသာ္ အနာဂတ္ ႏိုင္ငံေတာ္ပံုစံ ပီပီျပင္ျပင္ ေျပာဆိုတာ မေတြ႔ရ။ အထူးသျဖင့္ အေျပာင္းအလဲကို ဘယ္လို မိုဒယ္နဲ႔သြားမွာလဲဆိုတာ.. ေျပာဆိုတာမ်ဳိး မေတြ႔ရေသး။ အုပ္ခ်ဳပ္ေရး အေတြ႔အၾကံဳက မရွိ။ တိုင္းရင္းသားေတြနဲ႔ ျပည္တြင္းစစ္မီးကလည္း ေျဖရွင္းၾကရမယ္။ အုပ္စုတစ္ခုခုက တစ္ဘတ္သတ္ လႊမ္းမိုးထားတာမ်ဳိးမဟုတ္ဘဲ… National Unity Government (အမ်ဳိးသား ျပန္လည္ သင့္ျမတ္ေရး အစိုးရ) မ်ဳိး ေတာင္အာဖရိကမွာ ျဖတ္သန္းခဲ့ၾကသလို၊ လိုအပ္မယ္ ထင္ျမင္မိတယ္။ သူတို႔က The Rainbow Nation သက္တန္႔ေရာင္စံု ႏိုင္ငံေတာ္ကို တည္ခဲ့ၾကတယ္။ ဒီလိုစိတ္ကူး အိပ္မက္ေတြနဲ႔ ဒီစာအုပ္ကို ဘာသာ ျပန္ပါတယ္။

၁၉၉၀ အေစာပိုင္းက ျမန္မာျပည္ဟာ အာရွတိုက္တဲ့ ေတာင္အာဖရိကလို႔ တင္စားေျပာခဲ့ၾကတယ္။ အထူးသျဖင့္ ဆန္ရွင္ ကိစၥေတြနဲ႔ တိုက္တြန္းေျပာဆိုၾကစဥ္ကပါ။ မတူတာက လံုးဝမတူပါဘူး။ မင္ဒဲလား ေထာင္ထဲႏွစ္ရွည္ ရွိေနစဥ္မွာ ျပည္တြင္း အင္အားစု ၄၀၀ ေက်ာ္ မဟာမိတ္ဖြဲ႔ထားတဲ့ UDF က သပိတ္ေတြ တစ္ၿခိမ္းၿခိမ္း။ ဒီမွာေတာ့ ေဒၚစုအက်ယ္ခ်ဳပ္ က်သြားရင္ NLD က တိတ္ဆိတ္။ ဟိုမွာေတာ့ "Make Townships Ungovernable" (ၿမိဳ႔နယ္ေတြ အုပ္ခ်ဳပ္မရေစရ) ဆိုၿပီး အံုးအံုးႂကြႂကြ။ ဒီမွာေတာ့ "မတရားတဲ့ အမိန္႔အာဏာဟူသမွ် ဖီဆန္ၾက" ဆိုၿပီး၊ ၿပီးေတာ့ ေမ့ေမ့ေပ်ာက္ေပ်ာက္။ ဆင္ေျခ ေပးၾကရင္ ျမန္မာစစ္အစိုးရက သူမတူေအာင္ ဖိႏွိပ္တယ္ဆိုၾကမယ္။ တကယ္ေတာ့ ေတာင္အာဖရိကမွာလည္း အသက္ ေသြးေခၽြး ထိခိုက္ခဲ့ၾကတာ မနည္းပါဘူး။ ၁၉၉၀-၁၉၉၄ အတြင္းမွာပဲ အစီရင္ခံစာတစ္ခုအရ ၁၄၀၀၀ ေသ၊ ၂၂၀၀၀ ထိခိုက္ ဒဏ္ရာရတယ္ဆိုတယ္။ အေၾကာင္းကေတာ့ လူမ်ဳိးစုခ်င္းတိုက္ခိုက္မႈေတြ အပါအဝင္၊ ႏိုင္ငံေရးအၾကမ္းဖက္မႈ ေတြေၾကာင့္ပါ။ ၁၉၉၄ ခုႏွစ္ ေရြးေကာက္ပြဲ မတိုင္မီ ၁၀-လ ေလာက္မွာ တစ္လလွ်င္ လူေသေပ်ာက္မႈႏႈန္း ၄၆၀ ထိေတာင္ ရွိတယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။ ေတာင္အာဖရိက ရဲေတြေၾကာင့္ လူျဖဴေဒသမွာ၊ ဆႏၵျပသူေတြနဲ႔ လံုျခံဳေရးတပ္ဖြဲ႔ေတြအၾကား အဓိကရုဏ္းေတြေၾကာင့္ ေသေၾကၾကရမႈက ၆၀၀ အထိ ရွိခဲ့တယ္။ ဒီအတြင္းမွာ အစိုးရက လက္ပါတဲ့၊ လက္က်ာ အစြန္း ေရာက္အုပ္စုေတြရဲ႔ လုပ္ၾကံသတ္ျဖတ္မႈ ေတြလည္း မနည္းမေနာ ရွိခဲ့ေသးတယ္။ ၁၇၃ ေယာက္ေတာင္ ရွိခဲ့တယ္ ဆိုတယ္။ အတိုက္အခံေတြေၾကာင့္ ေသေၾက ေသြးထြက္သံယိုကိစၥေတြလည္း ရွိခဲ့ပါတယ္။ အထူးသျဖင့္ Fire necklace မီးလည္ဆြဲလို႔ေခၚတဲ့ သတင္းေပးေတြကို ကားတိုင္ယာကြင္းစြပ္ မီးရႈိ႔သတ္ပစ္တာမ်ဳိးကိစၥေတြလည္း အမ်ားႀကီး ရွိခဲ့ ပါတယ္။ (Human Rights Committee 1997)

ေတာင္အာဖရိက အေျပာင္းအလဲ ျဖစ္လာၿပီးတဲ့ေနာက္မွာ ဘာရလဒ္က်န္သလဲ။ လူဦးေရ သန္း ၄၀ မွာ ၂၃ သန္းက လွ်ပ္စစ္နဲ႔ သန္႔ရွင္းေရးစနစ္ေတြ ရွိမေနဘူး။ လူ ၁၂ သန္းက သန္႔ရွင္းတဲ့ ေရေပးေရးစနစ္ မရွိဘူး။ ကေလး ၂ သန္း ေက်ာင္းမေနႏိုင္ဘူး။ လူဦးေရရဲ႔ သံုးပံုတစ္ပံုက စာမတတ္ၾကဘူး။ အလုပ္လက္မဲ့က ၃၃% ရွိေနခဲ့တယ္။ လူဦးေရတစ္ဝက္ နီးပါး ဆင္းရဲမႈမ်ဥ္းေအာက္ ေရာက္ေနတယ္။ က်ေနာ္တို႔ ႏိုင္ငံနဲ႔လည္း သိပ္မထူးပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ ဒီအခက္အခဲေတြကို သူတို႔ ေက်ာ္ခဲ့ၾကတယ္။ အတိတ္က အင္အားစုႏွစ္ဖက္အၾကား ရန္လိုသတ္ျဖတ္ရင္း ျဖစ္ခဲ့ၾကတဲ့ ကိစၥေတြကို အသြင္ေျပာင္းကာလ တရားမွ်တမႈ ေဖာ္ထုတ္ခဲ့ၾကတယ္။ အမွန္တရားေပၚေပါက္ေရးနဲ႔ ျပန္လည္သင့္ျမတ္ေရး ေကာ္မရွင္ (Truth and Reconciliation Commission) လိုမ်ဳိး ဖြဲ႔စည္း ေဆာင္ရြက္ခဲ့ၾကတယ္။

က်ေနာ္ စာအုပ္ဘာသာျပန္ၿပီးတဲ့ေနာက္၊ ေတာင္အာဖရိကက ပညာရွင္တစ္ေယာက္ Patrick Bond နဲ႔ ခ်င္းမိုင္က ဆယ္မီနာတစ္ခုမွာ ေတြ႔ျဖစ္တယ္။ က်ေနာ္ Tomorrow is another country စာအုပ္ ဘာသာျပန္ထားေၾကာင္း သိတဲ့ သူက သူ႔စာအုပ္ကို ေျပာျပတယ္။ Elite transition တဲ့။ က်ေနာ္ ဘာသာျပန္ထားတဲ့စာအုပ္က ေတာင္အာဖရိက အေျပာင္းအလဲကို တစ္စိတ္တစ္ပိုင္းပဲ လႊမ္းျခံဳမယ္လို႔ သူကဆိုတယ္။ တကယ္က ေခါင္းေဆာင္လူနည္းစုေတြက သေဘာ တူညီလိုက္ၾကတဲ့၊ အေပၚပိုင္းမွာသာ ေက်လည္ၿပီးစီးသြားတဲ့ Elite transition ပဲ။ က်န္တဲ့ စီးပြားေရး၊ ပိုင္ဆိုင္မႈ အခင္းအက်င္း၊ နီယို လစ္ဘရယ္ အာဂ်င္ဒါ အားလံုး က ဒီအတိုင္းပဲ။ အဲသည္ေတာ့ အက်ပ္အတည္း (Crisis) ေတြနဲ႔ လူမႈလႈပ္ရွားမႈေတြ ဆက္လက္ဆင္ႏႊဲေနရေသးတဲ့ ေတာင္အာဖရိက သင္ခန္းစာကို သူတင္ျပတယ္။ သူကေျပာတယ္။ ဒါၿပီးရင္ သူ႔စာအုပ္လည္း ဆက္ျပန္ပါတဲ့။ ဒါမွ ျပည့္စံုလိမ့္မယ္တဲ့။ သို႔မဟုတ္ရင္လည္း အျခားတစ္ဖက္က ၾကည့္ျမင္မႈကို ရႏိုင္မယ္။

က်ေနာ္တို႔လည္း သင္ခန္းစာယူဖို႔ မေကာင္းဘူးလား။ အခင္းအက်င္းက အရင္အတိုင္း၊ ပိုင္ဆိုင္မႈေတြ၊ ခရိုနီေတြ၊ ေနာက္ေၾကာင္းမျပန္ရ ဥပေဒေတြ၊ လယ္သိမ္းေျမသိမ္း ကိစၥေတြ၊ … စစ္ဗိုလ္စစ္သားေဟာင္းေတြ ဦးစီးေနဆဲ အစိုးရယႏၱယားေတြ။ ဒီၾကားထဲ က်ေနာ္တို႔လို ျပည္ပေရာက္ေတြ အိမ္ျပန္ခဲ့ၾကတယ္။ အမ်ဳိးသားရင္ၾကားေစ့လိုစိတ္၊ ျပန္လည္သင့္ျမတ္လိုစိတ္ အရင္းခံနဲ႔ အိမ္ျပန္ခဲ့ၾကတယ္။ ခုအခ်ိန္အထိ တရားမွ်တမႈကိစၥ မေျပာၾကရေသးဘူး။ ၈၈၈၈ ေငြရတုလို ျပန္လည္ေအာင့္ေမ့ အထိမ္းအမွတ္ေလာက္ကလြဲလို႔ အမွန္တရားကို မတို႔ထိႏိုင္ၾကေသးဘူး။ ျပည္ပေရာက္ ဒုကၡသည္ေတြ၊ ႏိုင္ငံေရးခိုလႈံသူေတြ အိမ္ျပန္ေရး စိတ္ကူးမယဥ္ႏိုင္ၾကေသးဘူး။ အနည္းဆံုး ထိပ္သီးေခါင္းေဆာင္ေတြ ၾကား Elite transition ေတာင္ မစႏိုင္ေသးဘူး။ အဲသည္ေတာ့ လူမႈေရး တရားမွ်တမႈ လႈပ္ရွားမႈ ေတြက ဆက္ရွိေနမွာပဲ။ အခြင့္အေရးေတာင္းတာေတြလည္း ဆက္ရွိေနမွာပဲ။ အက်ပ္အတည္းေတြကလည္း ခဏခဏ လာဦးမွာပဲ။ က်ေနာ္တို႔ ႏိုင္ငံကို သက္တန္႔ေရာင္စံု ႏိုင္ငံေတာ္ျဖစ္ေအာင္လည္း ဆက္ၿပီး ႀကိဳးပမ္းၾကရဦးမွာပဲ။

Patrik Bond ရဲ႔ စာအုပ္ Elite transition ကို ဒီလင့္ခ္မွာ ရႏိုင္ပါတယ္။

ေအာင္သူၿငိမ္း

ဆက္လက္ဖတ္႐ႈရန္...

Monday, January 19, 2015

ဘယ္သူမွားေနတာလဲ

၉၅၅ ခုႏွစ္ ဒီဇင္ဘာလ ၅ ရက္ေန႔မွာ အယ္လာဘားမားျပည္နယ္ ေမာင္ဂိုမာရီၿမိဳ႔မွာာ မာတင္လူသာကင္း မိန္႔ခြန္းတခု ေျပာခဲ့ပါတယ္။ အေမရိကန္ လူ႔အဖြဲ႔အစည္းအတြင္းမွာ ျဖစ္ပ်က္တည္ရိွေနတဲ့ မတရားမႈေတြကို တုိက္ပြဲဝင္ေနတဲ့ လူမည္း အေမရိကန္ ျပည္သူေတြကို မာတင္လူသာကင္း အခုလို ေျပာခဲ့ပါတယ္။

က်ေနာ္တို႔ လုပ္ေနတာ ေတာင္းဆိုေနတာေတြနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ က်ေနာ္တို႔ ဘာမွမမွားဘူး။ အကယ္၍ တစံုတဦးက က်ေနာ္တို႔ဟာ မွားေနသူေတြလို႔ ေျပာလာခဲ့ရင္ အဲတာဟာ က်ေနာ္တို႔ မွားတာမဟုတ္ဘူး။ ဒီႏုိင္ငံေတာ္ႀကီးရဲ့ အျမင့္ဆံုးေသာ တရားရံုးခ်ဳပ္ ကိုယ္တုိင္က မွားေနတာသာ ျဖစ္တယ္။ အကယ္၍ တစံုတဦးက က်ေနာ္တို႔ဟာ မွားေနသူေတြလို႔ ေျပာလာခဲ့ရင္ အဲတာဟာ က်ေနာ္တို႔ မွားေနတာ မဟုတ္ဘူး။ ဒီ အေမရိကန္ႏုိင္ငံေတာ္ႀကီးရဲ့ ဖြဲ႔စည္းပံု အေျခခံဥပေဒကိုယ္၌က မွားေနတာသာျဖစ္တယ္။ ခင္ဗ်ားတို႔ဟာ ခရစ္ယာန္တဦးမွာ ရိွရမယ့္ ေမတၱာတရား၊ ၿငိမ္းခ်မ္းမႈနဲ႔ ဂုဏ္သိကၡာကို အေျခတည္ၿပီး ရဲရဲရင့္ရင့္ ေတာင္းဆို တုိက္ပြဲဝင္ပါ။ အဲသလို ေမတၱာတရား ၿငိမ္းခ်မ္းမႈနဲ႔ ဂုဏ္သိကၡာကို အေျခခံၿပီး ေဆာင္ရြက္တာေၾကာင့္ ေနာင္အနာဂတ္မွာ ေရးသားလာမယ့္ သမုိင္းစာအုပ္ေတြထဲမွာ သမုိင္းဆရာေတြ ကိုယ္တုိင္က လူမည္းေတြဟာ ႀကီးျမတ္တဲ့ လူသားေတြျဖစ္တယ္ ဆိုတာ ဝန္ခံလာရပါလိမ့္မယ္။
မာတင္လူသာကင္းဟာ အေမရိကန္လူမည္း ခရစ္ယာန္ တရားေဟာဆရာ ျဖစ္ပါတယ္။ ေမာင္ဂိုမာရီၿမိဳ႔က ဘတ္စ္ကားေတြ ေပၚမွာ လူျဖဴနဲ႔ လူမည္းထုိင္ဖို႔ ထုိင္ခံုေနရာ သီးျခားစီ ခြဲျခားသတ္မွတ္တဲ့ ကိစၥကို ၁၉၅၄ ခုႏွစ္မွာ စတင္ဆန္႔က်င္ေဟာၾကား ရင္း လူမႈတရားမွ်တေရး တိုက္ပြဲေတြကို စတင္ခဲ့သူလည္း ျဖစ္ပါတယ္။ လူမည္းေတြ လူမႈေရး၊ ပညာေရး၊ က်န္းမာေရးမွာ ခြဲျခားဆက္ဆံ ခံေနရတာကို အျခားအေမရိကန္ ႏုိင္ငံသားမ်ား နည္းတူ တန္းတူညီမွ် ျဖစ္လာေစဖို႔ လံႈ႔ေဆာ္ခဲ့သူ တဦးလို႔လည္း ဆိုႏုိင္ပါတယ္။

သူရဲ့မိန္႔ခြန္း ေကာက္ႏုတ္ခ်က္ကို ျပန္ၾကည့္လုိက္ရင္ ရွင္းလင္းလွပါတယ္။ လူမႈနယ္ပယ္မွာ ခြဲျခားခံေနရၿပီး မတရားမႈေတြကို ခါးစည္းခံေနရတဲ့ လူမည္းေတြက တန္းတူေရးနဲ႔ တရားမွ်တမႈအတြက္ ေတာင္းဆိုတာကို မွားတယ္လို႔ ေျပာရင္ ဘယ္အရာက မွန္တဲ့ အရာလဲ ဆိုတာကို ေထာက္ျပထားျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။ ဖိႏိွပ္ခံေနရတဲ့ လူမည္းေတြဖက္က ဆႏၵျပေတာင္းဆို တုိက္ပြဲဝင္တာကို မွားတယ္ဆိုရင္ အေမရိကန္ႏုိင္ငံရ့ဲ အျမင့္ဆံုး တရားရံုးခ်ဳပ္ကိုယ္တုိင္ မွားေနတာသာ ျဖစ္တယ္လို႔ သူက ျပန္ေထာက္ျပ ပါတယ္။ တရားရံုးေတာ္ဆိုတာ မတရားလုပ္သူကိုသာ အျပစ္ေပးရိုး ထံုးစံရိွတယ္ မတရားအလုပ္ ခံေနရသူ ေတြကို အျပစ္ေပးရိုး ထံုးစံမရိွဘူးဆိုတဲ့ တကမၻာလံုးဆုိင္ရာ အမွန္တရားကို ဆုပ္ကိုင္ေဖာ္ျပလုိက္ျခင္းလို႔ ဆိုႏုိင္ပါတယ္။

အလားတူပဲ တန္းတူေရး တရားမွ်တေရးအတြက္ ေတာင္းဆိုတုိက္ပြဲဝင္ေနတဲ့ လူမည္းေတြဟာ မွားေနတယ္လို႔ စြပ္စြဲမယ္ဆိုရင္ အေမရိကန္ႏုိင္ငံေတာ္ရဲ့ ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒကိုယ္၌က မွားေနျခင္းသာ ျဖစ္တယ္လို႔ ေျပာရျခင္းကလည္း အေၾကာင္း ရိွပါတယ္။ ဒီမိုကေရစီ ႏုိင္ငံတုိင္းမွာ ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒဆိုတာ ႏုိင္ငံသားတို႔ရဲ့ ေကာင္းက်ဳိးကို ေထာက္ကူျပဳ သယ္ေဆာင္ရမယ့္ ဥပေဒေတြ ျဖစ္ရလိမ့္မယ္။ ႏုိင္ငံသားတို႔ကို ကာကြယ္ေရးမယ့္ ဥပေဒေတြသာ ျဖစ္ရပါလိမ့္မယ္လို႔ ဆုိလိုျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။ လူမည္းေတြဟာလည္း လူျဖဴေတြလို အေမရိကန္ ႏုိင္ငံသားေတြျဖစ္တာေၾကာင့္ ဒီတရားဥပေဒ အလံုးစံုဟာ လူမည္းေတြအတြက္လည္း ေကာင္းက်ဳိးနဲ႔ ကာကြယ္ေပးဖို႔ လိုအပ္တယ္ ဆိုတာကို ေထာက္ျပျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။ တခ်ိန္ထဲမွာလည္း လူမည္းေတြဟာ တန္းတူေရးနဲ႔ တရားမွ်တမႈ အတြက္ တုိက္ပြဲဝင္မယ္ဆိုရင္ ေမတၱာတရား၊ ၿငိမ္းခ်မ္းျခင္း၊ ဂုဏ္သိကၡာေတြနဲ႔အတူ တုိက္ပြဲဝင္ရမယ္လို႔ ဆိုလုိက္တာေၾကာင့္ အၾကမ္းဖက္ၿပီး တုိက္ပြဲဝင္မယ့္ အျပဳအမူမ်ဳိးကိုလည္း တားျမစ္တယ္ မက်င့္သံုးဘူးဆိုတဲ့ လမ္းစဥ္ကို ခ်မွတ္ပါတယ္။

အခု ျမန္မာႏုိင္ငံမွာေကာ ဘာေတြျဖစ္ေနပါသလဲ။ ေတာင္သူေတြ လယ္သမားေတြ ဓားမဦးခ် လုပ္ကုိင္စားေသာက္ေနတဲ့ လယ္ယာေျမေတြ အသိမ္းခံရပါတယ္။ စက္ရံုေတြေဆာက္ၿပီး စက္မႈေခတ္ႀကီးကို ထူေထာင္မယ္ဆိုတဲ့ ေခါင္းစဥ္ေအာက္မွာ ပါသြားတဲ့ လယ္ေတြေျမေတြဟာ မနည္းလွပါဘူး။ ႏုိင္ငံျခားကုမၸဏီေတြရဲ့ သတၳဳမုိင္းေတြ၊ ဆည္ေတြ၊ စက္ရံုေတြ အစရိွတဲ့ စီမံကိန္းေတြေၾကာင့္ ဆံုးရံႈးရတဲ့ လယ္သမားေတြလည္း မ်ားလွပါတယ္။ တခ်ိန္ထဲမွာလည္း လယ္သမားေတြ မဟုတ္ေပမယ့္ ၿမိဳ႔ျပက ဆင္းရဲသား လူတန္းစားေတြလည္း အိမ္သိမ္းေျမသိမ္း ခံရတာေတြ မနည္းလွပါ။ ကိုယ့္လယ္ေျမေပၚမွာ ကိုယ္ျပန္ထြန္ယက္လို႔ ဖမ္းဆီးခံရ တရားစြဲခံရ ေထာင္ခ်ခံရတဲ့ လယ္သမားေတြ ျမန္မာျပည္မွာ တိုးလာေနပါတယ္။

လယ္သမားေတြ ထြန္တုံးတုိက္ပြဲဝင္တာမွားတယ္။ လယ္သမားေတြ လမ္းေပၚတက္ ဆႏၵျပတာမွားတယ္။ မိေက်ာင္းကန္က အိုးအိမ္အသိမ္းခံရသူေတြ ၿမိဳ႔ေတာ္ခန္းမေရွ႔မွာ ဆႏၵျပတာမွားတယ္။ လမ္းမကိုလည္း ပိတ္ဆို႔ ေစတာေၾကာင့္ အမ်ားျပည္သူ သြားေရးလာေရးကို ေႏွာင့္ေႏွးေစတာေၾကာင့္ မွားတယ္။ ေက်ာင္းသားေတြ ပညာေရး ဥပေဒကို မတရားဘူးလို႔ ယူဆတာေၾကာင့္ ဆႏၵျပတာဟာ မွားတယ္။ အလြတ္သတင္းေထာက္ ကိုပါႀကီး အသတ္ခံရမႈ အေပၚ အမႈမွန္ ေပၚေပါက္ဖို႔ ဆႏၵျပတဲ့ သူေတြမွားတယ္။ လယ္သူမႀကီး ေဒၚခင္ဝင္း ရဲေတြရဲ့ေသနတ္မွန္လို႔ ေသဆံုး ရတဲ့အေပၚ မေက်နပ္လို႔ ဆႏၵျပတဲ့သူေတြ မွားတယ္။ ဖြဲ႔စည္းပံု အေျခခံဥပေဒကို ျပင္ဆင္ဖို႔ လက္မွတ္ေကာက္တာ ငါးသန္းရတယ္။ ဒါေပမဲ့ ျမန္မာႏုိင္ငံမွာ လူဦးေရ သန္းငါးဆယ္ေက်ာ္ ရိွေနေတာ့ တႏုိင္ငံလံုး ဆႏၵကိုမထင္ဟပ္ဘူး။ အခ်ိန္ကုန္တာသာ အဖတ္တင္လို႔ ဒီလုပ္ရပ္ဟာ မွားတယ္။ ထပ္ေျပာဦးမယ္ဆိုရင္ စစ္တပ္က ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒကို ကာကြယ္ပါ့မယ္လို႔ ကတိသစၥာဆိုထားေတာ့ ဖြဲ႔စည္းပံုကို ျပင္ဆင္ဖို႔ ႀကိဳးစားတာဟာ တပ္မေတာ္နဲ႔ ထိပ္တုိက္ေတြ႔ဖို႔ လုပ္ေဆာင္တာသာျဖစ္တယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဖြဲ႔စည္းပုုံ ျပင္ဆင္ဖို႔ ႀကိဳးစားတဲ့လုပ္ရပ္ဟာ မွားတယ္။ ဒီေခတ္ႀကီးမွာ ဆႏၵျပတယ္ဆိုတာက ရိုးေနၿပီ။ ဘယ္သူမွ စိတ္မဝင္စားေတာ့ဘူး။ တခ်ဳိ႔က ေန႔တြက္ရလို႔ ဆႏၵျပသူ ေတြသာ ျဖစ္တယ္။ ဒါေၾကာင့္ အဲဒီလို ဆႏၵျပသူေတြ မွားေနတယ္။

ဒီလိုအေျခအေနမ်ဳိးမွာ မာတင္လူသာကင္း ေထာက္ျပသလို ေျပာရမယ္ဆိုရင္ ျမန္မာျပည္မွာ ဘယ္သူေတြက မွန္ေနတဲ့ သူေတြလဲ။ ကုိင္း ၾကည့္ရေအာင္ပါ။ ျမန္မာျပည္က တရားရံုးေတြကိုယ္တုိင္ မွန္ကန္ပါသလား။ တရားသူႀကီးေတြ ကိုယ္တုိင္ကေကာ အမွန္အတုိင္း ဆံုးျဖတ္ေပးတဲ့ သူေတြ ျဖစ္ပါသေလာ။ ရဲတပ္ဖြဲ႔ကေကာ တရားမွ်တစြာ လုပ္ကုိင္ ပါသေလာ။ စစ္တပ္ကေကာ လက္နက္ အားကိုးနဲ႔ ဗိုလ္မက်တဲ့ စစ္တပ္ျဖစ္ပါသေလာ။ ၂ဝဝ၈ နာဂစ္ဖြဲ႔စည္းပံု အေျခခံ ဥပေဒကေရာ တုိင္းသူျပည္သား ႏုိင္ငံသားေတြ အတြက္ လက္ေတြ႔မွာ အကာအကြယ္ အေထာက္အကူ ျဖစ္ပါသေလာ။

ရွင္းရွင္းေျပာပါ့မယ္။ ျမန္မာႏုိင္ငံက တရားရံုး အဆင့္ဆင့္ဟာ မွားေနပါတယ္။ ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒကိုယ္၌ကလည္း မွားေနပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ လယ္သမားေတြ လူေတြ ေက်ာင္းသားေတြ အျခားနစ္နာသူေတြ လမ္းေပၚတက္ ဆႏၵေဖာ္ထုတ္ ေနတာသာ ျဖစ္ပါတယ္။ ေပ်ာ္လို႔ လမ္းေပၚတက္ ဆႏၵျပသူဆိုတာ မရိွပါ။ ဒါေပမဲ့ တစံုတခု အက်ဳိးအျမတ္ရလို႔ လမ္းေပၚ တက္သူေတြလည္း ရိွပါတယ္။ ဥပမာ ဒံေပါက္ထုပ္လိုခ်င္လို႔ လမ္းေပၚ လုိက္တက္သူ တခ်ဳိ႔ေတာ့ ရိွေကာင္းရိွႏုိင္ပါတယ္။ ေန႔တြက္ရလို႔ တုတ္ကုိင္ ဒါးကုိင္ၿပီး လူစိတ္ကင္းတဲ့ မ်က္ႏွာမ်ဳိးေတြနဲ႔ အရက္ကိုးေမာင္း ေသာက္ထားသူေတြ လမ္းေပၚ တက္လာတာလည္း ရိွႏုိင္ပါေသးတယ္။ အားလံုးသိတဲ့အတုိင္း သူတို႔ကေတာ့ အမွန္တကယ္ နစ္နာလို႔ ဆႏၵျပသူေတြကို တန္ျပန္ဖို႔အတြက္ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ လူမ်ဳိးေရး ဘာသာေရးကို ခုတုန္းလုပ္ၿပီး ေဟာေျပာသူေတြ လမ္းေပၚတက္သူေတြ၊ လံႈ႔ေဆာ္သူေတြကိုေတာ့ အေရးယူျခင္း မရိွတာေၾကာင့္ သူတို႔ဟာ မမွားဘဲ မွန္ေနတယ္လို႔ ဆိုႏုိင္ပါသလား။

တရားမွ်တမႈ ကင္းမဲ့တာမ်ဳိး၊ မိသားစုေတြဘဝပ်က္ၿပီး နစ္နာတာမ်ဳိး၊ အသြင္မ်ဳိးစံုနဲ႔ ဖိႏိွပ္ခံေနရတာမ်ဳိး၊ လူမ်ဳိးေရး ဘာသာေရးအရ ခြဲျခားဖိႏိွပ္ခံရတာမ်ဳိး အစရိွတာေတြ သက္ဆိုးရွည္ေနသမွ် ကာလပတ္လံုး နစ္နာေနတဲ့ဘက္က ဆႏၵျပတာ ေတာင္းဆိုတာေတြ တုိက္ပြဲဝင္တာေတြ ရိွေနဦးမွာပါ။ ဒီလူေတြဟာ တုိင္းျပည္အတြင္းမွာ မတည္မၿငိမ္ျဖစ္ေအာင္ လံႈ႔ေဆာ္ ေနသူေတြ မွားယြင္းေနတဲ့သူေတြ မဟုတ္ပါဘူး။ တုိင္းျပည္မွာ တည္ရိွေနတဲ့ ဥပေဒေတြ၊ လုပ္ရပ္ေတြ၊ အာဏာပုိင္ေတြရဲ့ တုန္႔ျပန္မႈေတြကသာ မွားယြင္းေနတာေၾကာင့္ လမ္းေပၚတက္ ဆႏၵေဖာ္ထုတ္မႈေတြ တည္ရိွေနရျခင္းပါ။

တုိင္းျပည္မွာ အခုလို နစ္နာတာေတြ ဆံုးရံႈးတာေတြ ျဖစ္ခဲ့ရတာ ျဖစ္ေနဆဲဟာ တုိင္းျပည္မွာ တည္ရိွရဲ့ လူသားရင္းျမစ္၊ သဘာဝရင္းျမစ္ေတြကို အက်ဳိးရိွေအာင္ အသံုးမခ်ဘဲ အုပ္ခ်ဳပ္သူ လူတစုရဲ့ အာဏာရွင္ဆန္မႈ၊ တကုိယ္ေကာင္းဆန္ အက်ဳိးစီးပြားကိုပဲ ေစာင္းေပးခဲ့တာေတြေၾကာင့္လို႔ ဆိုႏုိင္ပါတယ္။ အခုလည္း ျမန္မာျပည္ဟာ အာဏာရွင္ တပုိင္းတစ ႏုိင္ငံ ျဖစ္ေနဆဲပါ။ အထူးသျဖင့္ စစ္အာဏာရွင္စနစ္ ေရာေမႊထားတဲ့ ဒီမိုကေရစီ အမည္ခံ ႏုိင္ငံတခုအေနနဲ႔သာ တည္ရိွေနျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။ အာဏာပုိင္နဲ႔ ခရိုနီေတြက အရာရာမွာ ခ်ဳပ္ကုိင္ထားဆဲ တုိင္းျပည္ပါ။ အဲသလို တုိင္းျပည္မ်ဳိးမွာ အမွားေတြ မ်ားေနတာဟာ မဆန္းပါဘူး။ ဒီအတုိင္းဆက္သြားရင္ ေနာက္ထပ္အမွားေတြ ထပ္ၿပီး စုပံုလာဦးမွာပါပဲ။

ဒီလိုမ်ဳိး အလားသဏၭာန္တူ ျဖစ္ရပ္မ်ဳိး ခ်က္ကိုစလိုဗက္ကီးယားႏုိင္ငံမွာ ျဖစ္ခဲ့ဘူးပါတယ္။ ေနာက္ပုိင္း ခ်က္သမၼတ ႏုိင္ငံေတာ္ ျဖစ္လာတဲ့အခ်ိန္မွာ ပထမဆံုး ဒီမိုကရက္တစ္ ခ်က္သမၼတႏုိင္ငံေတာ္ရဲ့ သမၼတျဖစ္သူ ဗားစလပ္ ဟက္ဗယ္က သမုိင္းဝင္မိန္႔ခြန္း တခု တုိင္းျပည္ကို ေျပာခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီမိန္႔ခြန္းကို အတုိခ်ဳပ္တင္ျပပါ့မယ္။ ဗားစလပ္ ဟက္ဗယ္ဟာ ျပဇတ္ေရးဆရာတဦးျဖစ္သလို ႏိုဗဲၿငိမ္းခ်မ္းေရးဆုကိုလည္း ရရိွထားသူတဦး ျဖစ္ပါတယ္။ သူ ဒီမိန္႔ခြန္းကို ေျပာတဲ့ အခ်ိန္ကေတာ့ ၁၉၉ဝ ခုႏွစ္ ဇန္နဝါရီလ ၁ ရက္ေန႔ ျဖစ္ပါတယ္။

ႏုိင္ငံသူ ႏုိင္ငံသားမ်ားခင္ဗ်ား။ ၿပီးခဲ့တဲ့ အႏွစ္ေလးဆယ္ကာလမွာ က်ေနာ္တို႔ ဘာေတြျဖစ္ခဲ့ၾကသလဲ။ အခြင့္အေရးတန္းတူရိွတဲ့ အလုပ္သမားႏုိင္ငံေတာ္ ဆိုၿပီး သမုတ္ခဲ့ေပမယ့္ တကယ္တန္းမွာေတာ့ အလုပ္သမားေတြ ေခါင္းပံုျဖတ္ ခံခဲ့ရပါတယ္။ ကိုယ္မေျပာခ်င္တဲ့ စကားကို ဟန္ေဆာင္ေျပာခဲ့ရပါတယ္။ ကိုယ္မခ်စ္မႏွစ္သက္တဲ့ အယူဝါဒကို အေၾကာက္တရားေၾကာင့္ ေပြ႔ဖက္ခဲ့ရပါတယ္။ ကုိယ့္ႏုိင္ငံက အရင္းအျမစ္ေတြ သူတပါးအတြက္ အသံုးခ်ခဲ့ရပါတယ္။ တုိင္းျပည္ရဲ့ သဘာဝပတ္ဝန္းက်င္ အႀကီးအက်ယ္ ပ်က္သုဥ္းခဲ့ရတယ္။

ပညာေရးအဆင့္အတန္းမွာလည္း နိမ့္က်သြားလုိက္တာ ကမၻာ့ပညာေရး အဆင့္အတန္းအရ အဆင့္ ၇၂ အထိ နိမ့္ဆင္းသြားခဲ့ပါတယ္။ တုိင္းျပည္က ထုတ္လုပ္လုိက္တဲ့ အဆင့္အတန္း ေကာင္းမြန္တဲ့ အစားအေသာက္ ရိကၡာေတြဟာ အာဏာရွင္လူတန္းစား အတြက္ပဲ ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ အာဏာရွင္စနစ္ေၾကာင့္ လူ႔အဖြဲ႔အစည္း အတြင္းမွာ ခ်စ္ခ်င္း ေမတၱာ၊ ၾကင္နာမႈ၊ ကိုယ္ခ်င္းစာတရား၊ ခင္မင္ရင္းႏွီးမႈ စတာေတြလည္း ေခါင္းပါးသြားခဲ့ရပါတယ္။ ကေန႔ ဒီလိုတည္ရိွခဲ့တဲ့ ျပႆနာေတြ အခက္အခဲေတြကို ေျဖရွင္းဖို႔အတြက္ အေကာင္းဆံုး အရာကေတာ့ က်ေနာ္တို႔ အားလံုးဟာ ဘယ္လိုပဲ ႏုိင္ငံေရးအေတြးအေခၚအရ၊ လူမ်ဳိးအရ၊ ဘာသာေရးအရ ကြဲျပားသည္ျဖစ္ပါေစ က်ေနာ္တို႔ရ့ဲ စိတ္ေန သေဘာထား ေတြကို ျပဳျပင္ဖို႔က အခရာက်တယ္လို႔ ေျပာလိုပါတယ္။

ေသြးထြက္ေအာင္ မွန္ပါတယ္။ အခုဆိုရင္ ခ်က္သမၼတႏုိင္ငံဟာ ဒီမိုကေရစီ လမ္းေၾကာင္းေပၚမွာ မွန္မွန္ကန္ကန္ ေလွ်ာက္ႏုိင္ခဲ့လို႔ ႏွစ္ေပါင္း ၂၄ ႏွစ္အတြင္း တရိွန္ထိုးတိုးတက္ ခဲ့ပါၿပီ။ အမွားေတြကို ပယ္ႏုိင္ခဲ့တာေၾကာင့္ ျဖစ္ပါတယ္။ ျမန္မာႏုိင္ငံမွာလည္း အမွားေတြကို ေလွ်ာ့ခ်ဖို႔၊ အမွားေတြ ေနာက္ထပ္စုပံုမလာဖို႔ စိတ္ဓာတ္ အေဟာင္း၊ အက်င့္အေဟာင္း၊ စနစ္အေဟာင္း၊ ဥပေဒအေဟာင္းေတြကို စိတ္ဒံုးဒံုးခ် စြန္႔ပစ္ဖို႔လိုၿပီ ျဖစ္ပါေၾကာင္း။

ေဇာ္မင္း
၁၂ ရက္၊ ဇန္နဝါရီလ၊ ၂ဝ၁၅ ခုႏွစ္

ဆက္လက္ဖတ္႐ႈရန္...

Monday, January 12, 2015

ျမန္မာဗိုလ္ရႈခံပြဲနဲ႔ အိႏိၵယအမ်ဳိးသားေန႔

ႏွစ္
ေဟာင္းတခု ကုန္ခဲ့လို႔ ႏွစ္သစ္တခုကို ကူးခဲ့ျပန္ပါၿပီ။ ႏွစ္သစ္တခုကို ကူးေျပာင္းတုိင္း မိတ္ေဆြေတြ သူငယ္ခ်င္းေတြ အၾကားမွာ ေကာင္းမြန္တဲ့ ေအာင္ျမင္တဲ့ ႏွစ္သစ္ေနာက္တခုျဖစ္ဖို႔ ဆုေတာင္းၾကတာကလည္း ရိုးရာတခုလို ျဖစ္ေနခဲ့ပါၿပီ။ လူတဦးက သူ႔ရဲ့ မိတ္ေဆြတဦးအတြက္ အဲသလို ဆုေတာင္းေပးၾကတာ ေကာင္းမြန္တဲ့ အေလ့အက်င့္လို႔ ဆိုရမွာပါပဲ။ အဲတာ အျပင္ လူတဦးက အခက္အခဲေတြ႔ေနတဲ့ ေနာက္ထပ္လူတဦးကို တသီးပုဂၢလသေဘာမ်ဳိးနဲ႔ ကူညီတာ ပံ့ပိုးတာက ျမင္လြယ္တဲ့ ကိစၥတခုျဖစ္သလို အကူအညီအေပးခံရတဲ့ သူအတြက္လည္း အက်ဳိးရိွပါတယ္။ ဒါက ႏွစ္သစ္တခု ကူးေျပာင္းတာနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ ဆုေတာင္းၾကတဲ့ ကိစၥကို ရိုးရွင္းစြာ ျမင္မိတာပါ။

အဲသလိုဆိုရင္ ႏုိင္ငံတခုအတြက္ေကာ ႏွစ္သစ္အကူးမွာ ေကာင္းမြန္လာဖို႔ ဆုေတာင္းေပးရင္ ဆုေဆာင္းျပည့္ႏုိင္ ပါ့မလားလို႔ စဥ္းစားမိပါတယ္။ လူတဦးခ်င္းစီက တဦးစီ၊ မိတ္ေဆြတဦးစီကေန ေနာက္တဦးစီ ဆုမြန္ေကာင္းေတာင္းၾက လိုအပ္သလို ဝုိင္းဝန္းကူညီၾကတာက တမ်ဳိးတဘာသာေဆာင္တဲ့ သေဘာရိွေနပါတယ္။ ႏုိင္ငံတခုလံုးအတြက္ ႏွစ္သစ္မွာ ဆုမြန္ေကာင္း ေတာင္းဖို႔ ဆိုတာၾကျပန္ေတာ့ အေတာ္ေလး ဂြက်ေနတယ္လို႔ ေအာက္ေမ့မိပါတယ္။
ဘာျဖစ္လို႔တုန္းဆိုေတာ့ ႏုိင္ငံတခုလံုး ေကာင္းမြန္လာဖို႔ လူတဦးထဲအေနနဲ႔ ေဆာင္ရြက္ေပးလို႔ မရတာေၾကာင့္ပါ။ အဲတာ ဆိုရင္ ဘယ္သူေတြကမ်ား ေကာင္းမြန္ေအာင္ ေဆာင္ရြက္ေပးႏုိင္မလဲဆိုတာကို ေျပးၾကည့္လုိက္ေတာ့ သူတကာထက္ ေဆာင္ရြက္ေပးႏုိင္သူကို ေတြ႔ရပါတယ္။

အဲတာကေတာ့ ႏုိင္ငံေတာ္ကို စီမံခန္႔ခြဲအုပ္ခ်ဳပ္ေနတဲ့ အစိုးရတရပ္ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ႏုိင္ငံတခု လူအဖြဲ႔အစည္း တခုအတြင္းမွာ တျခားေသာ အဖြဲ႔အစည္း အသင္းအပင္းမ်ား ႏုိင္ငံသားတို႔ ေကာင္းရာေကာင္းက်ဳိးအတြက္ ေဆာင္ရြက္ၾကတာမ်ဳိး ရိွတာမွန္ေပမယ့္ တကယ္တန္းမွာေတာ့ အစိုးရဆိုတာမ်ဳိးက ပိုၿပီး အခရာၾကပါတယ္။ အစိုးရက တုတ္တုတ္မွ မလႈပ္ဘူး ဆိုရင္ တျခားေသာ အဖြဲ႔အစည္း အသင္းအပင္းမ်ားရဲ့ ေဆာင္ရြက္ခ်က္ေတြဟာ အကန္႔အသတ္ၾကားေတြထဲမွာပဲ တဝဲလည္လည္ ျဖစ္ရပါတယ္။ လုပ္သေလာက္ လူေတြအက်ဳိးခံစားရဖို႔ နည္းပါးပါတယ္။ အဲတာေၾကာင့္ ျမန္မာႏုိင္ငံႀကီး ႏွစ္သစ္မွာ အေကာင္းဖက္ကို ဦးတည္တဲ့ ေျပာင္းလဲမႈေတြနဲ႔ ႀကံဳရဖို႔ ဆုမြန္ေကာင္းေတာင္းရတာဟာ ထင္သေလာက္ မလြယ္ကူဘူးလို႔ ေျပာခဲ့တာပါ။

အခုႏွစ္သစ္ကူးကူးျခင္း တုိင္းျပည္အတြက္ လူထုအတြက္ အစိုးရ ဘာလုပ္ပါသလဲ။ လုပ္ပါတယ္။ ဗိုလ္ရႈခံပြဲေတာ္ႀကီး က်င္းပ လုိက္တာပါ။ တုိင္းျပည္ဘ႑ာေငြေတြ ဘီလီယံနဲ႔ခ်ီၿပီး အကုန္အက်ခံခဲ့တဲ့ ပြဲႀကီးျဖစ္တာကို ျမင္ရပါတယ္။ သံခ်ပ္ကားေတြ၊ ဒုံးပ်ံေတြကို ေနာက္ခံထားလို႔ သမၼတထြက္လာၿပီး ဗိုလ္ရႈခံပါတယ္။ ဗိုလ္ရႈခံပြဲေတာ္ က်င္းပရျခင္းဟာ ဒီမိုကေရစီကို အေထာက္ အကူျဖစ္ေစဖို႔ လုပ္ရတာလို႔ ဝန္ႀကီးတပါးက ဆိုပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ လူေတြကေတာ့ စစ္အခမ္းအနားနဲ႔ ဗိုလ္ရႈခံသဘင္ ဆင္ရင္ က်င္းပတာဟာ အစိုးရအေနနဲ႔ လက္နက္အင္အားႀကီးမားေၾကာင္း ျပသတဲ့ပြဲလို႔ ျမင္ပါတယ္။ ဒီမိုကေရစီကို အေထာက္ အကူျပဳဖို႔ ဘာအခ်က္အလက္မွ ရွာမေတြ႔ဘူးလို႔ ေဝဖန္ၾကပါတယ္။ ျမန္မာျပည္ လြတ္လပ္ေရး ရၿပီးေနာက္ပုိင္း ဗိုလ္ရႈခံပြဲေတာ္ က်င္းပရတာဟာ အခုေခတ္နဲ႔ အေျခအေနျခင္း ကြာျခားပါတယ္။ ပူပူေႏြးေႏြး လြတ္လပ္ေရး ရထားတဲ့ ကာလတေလွ်ာက္မွာ ဗိုလ္ရႈခံသဘင္ က်င္းပရတာဟာ ငါတို႔သည္ အခုအခ်ိန္မွာ သူတပါး ေက်းကြ်န္မဟုတ္ေတာ့ ကိုလိုနီ လက္ေအာက္ခံ မဟုတ္ေတာ့။ ငါတို႔သည္ လြတ္လပ္ေသာ တုိင္းႏုိင္ငံသားမ်ား ျဖစ္ၾကသည္ ဆိုတဲ့ ႏုိင္ငံေတာ္သူ ႏုိင္ငံသားမ်ားရဲ့ ဂုဏ္ျဒပ္ကို ေဖာ္က်ဴးလိုတာေၾကာင့္ ျဖစ္ပါတယ္။ အဂၤလိပ္လို ဆိုရင္ေတာ့ ႏုိင္ငံသားမ်ားရဲ့ sense of pride ကို ေဖာ္က်ဴးတဲ့ ေအာင္ပြဲတရပ္ အေနနဲ႔ ျပဳလုပ္တဲ့ပြဲတခုလို႔ ဆိုႏုိင္ပါတယ္။

အရင္ေခတ္တုန္းက ဗိုလ္ရႈခံပြဲေတာ္ က်င္းပရတဲ့ ရည္ရြယ္ခ်က္ဟာ ဒီသေဘာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ အခုက်ေတာ့ ဒီသေဘာမ်ဳိး မဟုတ္ဘူးဆိုတာ ခံစားလို႔ ရမိပါတယ္။ ငါတို႔ စစ္တပ္မွာ ဒီလို အင္အားနဲ႔ ဒီလို လက္နက္ေတြ ရိွတယ္။ ဦးေနဝင္း လက္ထက္က စစ္တပ္မွာ မရိွခဲ့တဲ့ မသံုးႏုိင္ခဲ့တဲ့ လက္နက္ေတြကိုပါ ထုတ္ရိႈးထားတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ငါတို႔ စစ္တပ္ကို စိတ္နဲ႔ေတာင္ မျပစ္မွားနဲ႔။ ေနာက္ေၾကာင္းျပန္လွဲ႔ခဲ့ရင္ ခင္ဗ်ားတို႔ ျပည္သူေတြ၊ တုိင္းရင္းသားလက္နက္ကုိင္ အဖြဲ႔အစည္းေတြ ရင္ဆုိင္ရမယ့္ တပ္မေတာ္ဆိုတာ ဒီဟာပဲၾကည့္ထားဆိုတဲ့ သေဘာမ်ဳိး ေဆာင္ေနတာ ေတြ႔ရပါတယ္။ တဖက္လွည့္နဲ႔ ၿခိမ္းေျခာက္ ေနတဲ့ သေဘာလို႔ ယိုးစြပ္ရပါလိမ့္မယ္။

ဘာေၾကာင့္တုန္း ဆိုတာ ထပ္ရွင္းပါရေစ။ ဗိုလ္ရႈခံပြဲေတာ္မွာ ျမန္မာစစ္တပ္ ထုတ္ရိႈးျပတဲ့ လက္နက္ေတြဟာ ေဘးက အင္အားႀကီး ႏုိင္ငံေတြအတြက္ စာေတာင္မဖြဲ႔ေလာက္ပါဘူး။ ဒါေၾကာင့္ တဖက္မွာၾကည့္ရင္လည္း အိမ္နီးခ်င္းႏုိင္ငံေတြ ခန္႔ညားေအာင္ ထုတ္ေဖာ္ ျပသတယ္ ဆိုတာထက္ တရားမွ်တမႈကို ေတာင္းဆိုေနတဲ့ ဒီမိုကေရစီကို ေတာင္းဆိုေနတဲ့ ႏုိင္ငံသားေတြ ရြံ႔သြားေအာင္၊ စိုးေၾကာက္ေအာင္ ထုတ္ရိႈးတဲ့ သေဘာလို႔ ဆိုရျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။

ဒီမိုကေရစီႏုိင္ငံမ်ားမွာ ေခတ္အဆက္ဆက္ သမၼတေတြ၊ ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္ေတြဟာ စစ္အင္အားျပတဲ့ ဗိုလ္ရႈခံပြဲမ်ဳိး မလုပ္ပါ။ လုပ္ရင္လည္း လက္နက္ကုိင္ တပ္မေတာ္အသီးသီးရဲ့ ကာကြယ္ေရး ဦးစီးခ်ဳပ္ကိုသာ ေခါင္ထားၿပီး သူတို႔ရဲ့ တပ္မေတာ္ေန႔ အထိမ္းအမွတ္ အတြက္သာ ျပဳလုပ္ပါတယ္။ စစ္အာဏာ မၾကာခဏ သိမ္းေနတဲ့ ထုိင္းႏုိင္ငံမွာေတာင္ ႏုိင္ငံတာဝန္ကို အျမင့္ဆံုး တာဝန္ယူထားရတဲ့ ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္ဟာ ဒီလို ဗိုလ္ရႈခံပြဲမ်ဳိး မျပဳလုပ္ပါ။ ထုိင္းဗိုလ္ခ်ဳပ္ေတြနဲ႔ စစ္ေရးျပတာေတြကို ထုိင္းတပ္မေတာ္ေန႔ ဒါမွမဟုတ္ ေအာင္ပြဲအထိမ္းအမွတ္ တခုခုအတြက္ က်င္းပတဲ့အခါမ်ဳိးမွာသာ ျမင္ရေတြ႔ရပါတယ္။

ကမၻာ့အႀကီးဆံုး ဒီမိုကေရစီလို႔ တင္စားခံရတဲ့ အိႏိၵယႏုိင္ငံမွာ ဒီလိုဗိုလ္ရႈခံပြဲေတာ္ ဆံဆံ က်င္းပတဲ့ ပြဲမ်ဳိး တခုရိွပါတယ္။ အိႏိၵယႏုိင္ငံ ဆိုတာကလည္း အားလံုးသိတဲ့အတုိင္း တခ်ိန္က အဂၤလိပ္လက္ေအာက္ခံ ကိုလိုနီႏုိင္ငံပါ။ သူတို႔ႏုိင္ငံမွာ ဇန္နဝါရီလ ေရာက္တုိင္း က်င္းပတဲ့ ပြဲႀကီးကေတာ့ ေနရွင္နယ္ေဒးလို႔ ေခၚတဲ့ အမ်ဳိးသားေန႔ ျဖစ္ပါတယ္။ အစိုးရရံုးစုိက္တဲ့ နယူးေဒလီၿမိဳ႔ေတာ္မွာ က်င္းပပါတယ္။ က်င္းပရတဲ့ ရည္ရြယ္ခ်က္ကေတာ့ ဒီလိုရိွပါတယ္။ ကိုလိုနီလက္ေအာက္က လြတ္ေျမာက္ၿပီးတဲ့ ေနာက္ပုိင္း ဒီေျမဒီေရဟာ ဒို႔ေျပဒို႔ေျမ ျဖစ္တယ္ဆိုတာကို ေဖာ္က်ဴးလိုတာေၾကာင့္ က်င္းပရျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။ ျမန္မာျပည္လြတ္လပ္ေရး ရၿပီး က်င္းပတဲ့ ဗိုလ္ရႈခံပဲြေတာ္နဲ႔ သေဘာျခင္း ဆင္ပါတယ္။

ဒါေပမဲ့ အခုေခတ္ေနာက္ပုိင္းမွာေတာ့ ေနရွင္နယ္ေဒး က်င္းပရတဲ့ ရည္ရြယ္ခ်က္ဟာ တစတစ ေျပာင္းလာပါတယ္။ အိႏိၵယ ႏုိင္ငံဟာ အထူးသျဖင့္ အိမ္နီးခ်င္း ပါကစၥတန္နဲ႔ အၿမဲတန္း စစ္အင္အားျခင္း ၿပိဳင္ဆုိင္ေနရပါတယ္။ ပါကစၥတန္က ညဴကလီးယား လက္နက္ ထုတ္လုပ္လာႏုိင္ၿပီဆိုေတာ့ အိႏိၵယက ေနာက္က်က်န္မေနေအာင္ လုိက္ၿပိဳင္ရပါတယ္။ အဲသလို ၿပိဳင္ဆုိင္ရတာကို အိႏိၵယႏုိင္ငံရဲ့ အမ်ဳိးသားေန႔ က်င္းပတဲ့ပြဲႀကီးမွာ ကြ်ဲကူးေရပါဆိုသလို ထုတ္ရိႈးပါတယ္။
ဘာေတြထုတ္ရိႈးသလဲဆိုေတာ့ အိႏိၵယႏုိင္ငံက ေနာက္ဆံုးထုတ္ ညဴကလီးယား ဒံုးပ်ံအပါအဝင္ အျခားေသာ ဒံုးပ်ံအမ်ဳိးမ်ဳိး၊ သံခ်ပ္ကား တင့္ကား ေမာ္ဒယ္အသစ္မ်ား၊ ေျမျပင္ပစ္ ေတာင္ေပၚပစ္ အေျမာက္အမ်ဳိးမ်ဳိး၊ ေခတ္မီ တုိက္ေလယဥ္မ်ားနဲ႔ တုိက္ခုိက္ေရး ရဟတ္ယဥ္ အမ်ဳိးမ်ဳိး စတာေတြ ပါဝင္ပါတယ္။ အဲတာအျပင္ သူတို႔ရဲ့ တပ္ဖြဲ႔စည္းပံုအတုိင္း ကုလားအုပ္ ေတြ စီးလာတဲ့ သဲကႏၱရ တုိက္ပြဲဝင္တပ္ေတြ၊ ေျခလ်င္တပ္အမ်ဳိးမ်ဳိး၊ ကြန္မင္ဒိုတပ္မ်ား၊ ေဂၚရခါး အထူးတပ္မ်ား စသျဖင့္ေတြလည္း ပါပါတယ္။ အဲဒီတပ္မ်ဳိးစံုက ပါလီမန္ အေဆာက္အဦကေန ႏွစ္မိုင္ေလာက္ေဝးတဲ့ အင္ဒီးရားဂိတ္ဆိုတဲ့ ေနရာအထိ စစ္ေရး ျပၾကပါတယ္။ အင္ဒီးရားဂိတ္ဆိုတာက ေခတ္အဆက္ဆက္ တုိက္ပြဲေတြမွာ က်ဆံုးသြားတဲ့ ရဲေဘာ္မ်ားအတြက္ ေဆာက္လုပ္ ထားတဲ့ အထိမ္းအမွတ္ ဧရာမဂိတ္ဝႀကီးျဖစ္ပါတယ္။

တခါ စစ္သည္ေတာ္ေတြ စစ္ေရးျပတာ ဆံုးသြားတာနဲ႔ တၿပိဳင္နက္ ေနာက္ကေန ကပ္ပါလာတာကေတာ့ အိႏိၵယျပည္နယ္ အသီးသီးက လူထုလူတန္းစား ေပါင္းစံုျဖစ္ပါတယ္။ ေဒသထြက္ကုန္ ပစၥည္းအမ်ဳိးမ်ဳိး အေထြေထြကို အလွဆင္ထားတဲ့ ကားေတြေပၚမွာ တင္လာၿပီး ပရိတ္သတ္ေရွ႔မွာ ျပသပါတယ္။ သက္ဆုိင္ရာျပည္နယ္အလုိက္ ရိုးရာအဝတ္အစားေတြ ဝတ္ဆင္ထားၾကပါတယ္။ တခ်ဳိ႔ကေတာ့ အုပ္စုလုိက္ သီဆိုတီးမႈတ္ ကခုန္ၿပီး ျပသၾကပါတယ္။

အိႏိၵယႏုိင္ငံရဲ့ အမ်ဳိးသားေန႔ဟာ စစ္ေရးျပ စစ္အင္အားျပတဲ့ ပြဲတခုသာ မဟုတ္ဘဲ ျပည္နယ္အသီးသီးက အရပ္သူ အရပ္သား မ်ားပါ ပါဝင္ဆင္ႏႊဲခြင့္ ရိွပါတယ္။ စစ္ေရးျပ ရဲေဘာ္မ်ား ခ်ီတက္လာတဲ့အခါမွာ တပ္အမ်ဳိးအစား လက္နက္ယာဥ္ အမ်ဳိးအစား ကိုလုိက္ၿပီး ေစာင့္ၾကည့္ေနတဲ့ လူထုက ၾသဘာေပးပါတယ္။ ညဴကလီးယား ဒံုးပ်ံကို သယ္ေဆာင္လာတဲ့ ကားႀကီးကို ေတြ႔ရခ်ိန္မွာေတာ့ ဘဝဂ္ညံသြားေလာက္ေအာင္ အားေပးၾကပါတယ္။ ဘာေၾကာင့္ အဲသေလာက္ အားေပး ၾကတာလဲ။ ဒီလက္နက္ ဒီစစ္အင္အား ေတြဟာ ျပည္သူကို ဖိႏိွပ္ဖို႔ မဟုတ္ဘူး။ ျပည္ပရန္ကို ကာကြယ္ဖို႔ ဆိုတာကို လူထုက ေကာင္းေကာင္း နားလည္တာေၾကာင့္ ျဖစ္ပါတယ္။ အိႏိၵယႏုိင္ငံမွာ အျဖစ္အပ်က္တခ်ဳိ႔ကလြဲရင္ လက္နက္မဲ့ လူထုကို စစ္တပ္သံုးၿပီး ေၾကမြသြားေအာင္ ေခ်မႈန္းခဲ့တယ္ဆိုတာ မရိွတာေၾကာင့္ပါ။

အခု ျမန္မာျပည္က ဗိုလ္ရႈခံပြဲေတာ္ဟာ အာဏာယူထားတဲ့ လူတစု၊ အဖြဲ႔အစည္းတခု အတြက္ သူတို႔ေနာက္မွာ အင္အား ဘယ္ေလာက္ ရိွတယ္ဆိုတာကို ျပသတဲ့ သေဘာမ်ဳိး ျဖစ္ေနတာေၾကာင့္ ဘာမွ မလြမ္းေလာက္ပါဘူး။ ဗိုလ္ရႈခံပြဲေတာ္ႀကီး ဆင္ရင္က်င္းပရတာေၾကာင့္ ကုန္က်ခဲ့တဲ့ ေငြေတြကို မူလတန္းေက်ာင္းမ်ားက ကေလးေတြအတြက္ ႏြားႏို႔တုိက္လုိက္တယ္ ဆိုရင္ ႏွစ္ဦးႏွစ္ဖက္အတြက္ ပုိေကာင္းမယ္ ပိုအက်ဳိးရိွမယ္လို႔ ျမင္မိပါတယ္။ ဘာေၾကာင့္တုန္းဆိုေတာ့ တႏုိင္ငံလံုး အတြက္ ဆုမြန္ေကာင္း ေတာင္းရတာက ခက္ခဲတာေၾကာင့္ပါ။ ႏြားႏို႔ေသာက္ရတဲ့ ကေလးေတြက သမၼတႀကီးအတြက္ ႏွစ္သစ္ကူးမွာ ဆုမြန္ေကာင္းမ်ား ေတာင္းေပးၾကမယ္ ဆိုတာကေတာ့ ေျမႀကီးလက္ခတ္မလြဲ ေသခ်ာပါေၾကာင္း။

ေဇာ္မင္း
၇ ရက္၊ ဇန္နဝါရီလ၊ ၂ဝ၁၅

ဆက္လက္ဖတ္႐ႈရန္...

Monday, January 5, 2015

အာဃာတျကီးမားလို့တဲ့

ဒု တိယကမၻာစစ္ျကီး ျမန္မာျပည္ကို ကူးစက္လာေတာ့ ရဲေဘာ္သံုးက်ိပ္နဲ့အတူ ဂ်ပန္တပ္ေတြ ျမန္မာျပည္ကို အလံုးအရင္းနဲ့ ဝင္ေရာက္လာခဲ့ပါတယ္။ ျမန္မာျပည္ကို ကိုလိုနီလုပ္အုပ္ခ်ဳပ္ေနတဲ့ အဂၤလိပ္ေတြ အိႏၵိယကို ဆုတ္ခြာရပါတယ္။ ထိုင္းနိုင္ငံ ကေန တဆင့္ ျမန္မာျပည္ကို ဝင္လာတဲ့ ဂ်ပန္တပ္ရဲ့ အင္အားဟာ သံုးသိန္းေက်ာ္တယ္လို့ သမိုင္းမွတ္တမ္းမ်ားက ဆိုထားပါတယ္။ ျမန္မာျပည္အထိ ဂ်ပန္တပ္ေတြ ဝင္လာမယ္လို့ မထင္ခဲ့တာေျကာင့္ အဂၤလိပ္ကိုလိုနီအစိုးရဟာ စစ္ေရးအရ ေသေသခ်ာခ်ာ ျပင္ဆင္မထားခဲ့ပါ။ ဒါေျကာင့္ ဂ်ပန္တပ္ေတြ ဝင္လာေတာ့ ဆုတ္ခြာေပးရံုကလဲြလို့ ဘာမွ မတတ္နိုင္ခဲ့ပါ။

ဂ်ပန္ေတြ ျမန္မာျပည္ကို အုပ္စိုးခဲ့တဲ့ စစ္ျကီးအတြင္း သံုးနွစ္ေက်ာ္ကာလမွာ ဖက္ဆစ္ပီပီ ဂ်ပန္တပ္ေတြ လက္စြမ္းျပ ပါတယ္။ အလြန္ရိုင္းစိုင္းပါတယ္။ အရပ္သူအရပ္သားေတြကို ထင္သလို နိွပ္စက္ပါတယ္။ သတ္ျဖတ္ပါတယ္။ ေခြ်းတပ္ဆဲြပါတယ္။ ဂ်ပန္ကင္ေပတိုင္ေတြ ဖမ္းဆီးနိွပ္စက္သတ္ျဖတ္ခဲ့တဲ့ ျမန္မာျပည္သားေတြ အေရအတြက္အရ မနည္းလွပါဘူး။ ဂ်ပန္တပ္ေတြ အတြက္ လိုအပ္တဲ့ ဘယ္လို ပစၥည္းမ်ဳိးမဆို ကဲြ်နြားကစလို့ အတင္းအဓမၼသိမ္းယူပါတယ္။ အမ်ဳိးသမီးေတြ မုဒိန္းက်င့္ ခံရပါတယ္။ ျမို့ထဲရြာထဲမွာ ဂ်ပန္တပ္ေတြက စိတ္မထင္ရင္မထင္သလို လူေတြကို ပါးရိုက္နားရိုက္ တာမ်ဳိးကေတာ့ ရိုးေတာင္ေနပါျပီ။ ဂ်ပန္တပ္ေတြ အဲသလို ဆိုးလြန္းတာေျကာင့္ ဆရာျကီး သခင္ ကိုယ္ေတာ္မိႈင္းက ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းကို ေအာင္ဆန္း မင္းပင့္လာတဲ့ ဘုရားေတြ မင္းျပန္ေခၚမသြား နိုင္ေတာ့ဘူးလားလို့ ေျပာခဲ့တယ္လို့ ျကားဖူးပါတယ္။
ေနာက္ပိုင္းမွာ မဟာမိတ္တပ္ေတြ၊ ဗမာ့တပ္မေတာ္နဲ့ တျခားေသာ တိုင္းရင္းသားေတာ္လွန္ေရးတပ္ေတြ ဂ်ပန္ကို ျပန္တိုက္ ပါတယ္။ ဂ်ပန္ေတြ အေရးနိမ့္စျပုလာပါတယ္။ အထက္ျမန္မာျပည္ကေန တစတစ ဆုတ္ခြာလာရပါတယ္။ စစ္သမိုင္း အခ်က္အလက္မ်ားအရ ျမန္မာျပည္ စစ္မ်က္နွာ တခုထဲမွာပဲ ေရာဂါဘယဒဏ္၊ တိုက္ပဲြက်တာ စတာေတြကို ေပါင္းလိုက္ရင္ ေသဆံုးခဲ့တဲ့ ဂ်ပန္စစ္သား အေရအတြက္ဟာ နွစ္သိန္းငါးေသာင္း ေက်ာ္တယ္လို့ ဆိုပါတယ္။ စစ္ျကီးလံုးလံုး ျပီးဆံုးလို့ ဂ်ပန္နိုင္ငံကို ျမန္မာျပည္ စစ္မ်က္နွာကေန အသက္ရွင္ရက္ ျပန္ေရာက္တဲ့ ဂ်ပန္စစ္သားဦးေရဟာ ငါးေသာင္းခန့္သာ ရိွတယ္လို့ သုေတသီမ်ားက ဆိုပါတယ္။ ေျပာရမယ္ဆိုရင္ ျမန္မာျပည္ စစ္မ်က္နွာမွာ ဂ်ပန္စစ္သား နွစ္သိန္းငါးေသာင္းေက်ာ္ က်ဆံုးခဲ့ပါတယ္။

ျမန္မာျပည္ စစ္မ်က္နွာက ျပန္ေရာက္လာတဲ့ ဂ်ပန္စစ္သားေတြဟာ ဂ်ပန္နိုင္ငံက ဆိပ္ကမ္းေတြကို ေရာက္လာတဲ့အခါမွာ သီခ်င္းတေက်ာ္ေက်ာ္ ဆိုေနျကပါတယ္။ တျခားေသာ အာရွနိုင္ငံစစ္မ်က္နွာေတြက ျပန္လာတဲ့ ဂ်ပန္စစ္သားေတြကေတာ့ သီခ်င္းတေက်ာ္ေက်ာ္ ဆိုနိုင္ဖို့ ေဝးလို့ ေခါင္းငိုက္စိုက္နဲ့ မိခင္တိုင္းျပည္ကို ျပန္ေရာက္လာပါတယ္။ ဘာျဖစ္လို့တုန္း ဆိုတာကို ဆန္းစစ္လိုက္ေတာ့ ျမန္မာျပည္ စစ္မ်က္နွာက စစ္ရံႈးလို့ ျပန္လာခဲ့တဲ့ ဂ်ပန္စစ္သားေတြဟာ ျမန္မာျပည္မွာ သံု႔ပန္းဘဝနဲ့ ရိွေနတုန္း ျမန္မာလူထုက သူတို့ကိုျပန္ျပီး လက္စားေခ်ဖို့ဆိုတာထက္ အစစအရာရာ ကူညီေပးခဲ့လို့ ဆိုတာကို သြားေတြ႔ပါတယ္။ စစ္သံုးပန္းဘဝ မေရာက္ခင္စပ္ျကား တပ္ပ်က္ျပီး အငတ္ငတ္အျပတ္ျပတ္နဲ့ ထြက္ေျပး ေနရတဲ့ ဂ်ပန္စစ္သားေတြကို ျမန္မာနိုင္ငံသားေတြက အစားအေသာက္ေတြေပး၊ တခ်ဳိ႔ဆိုရင္ တပ္ခဲြလိုက္ေတာင္ ဖြက္ေပးထားတယ္လို့ ဆိုပါတယ္။ စစ္ပူေနဆဲ ကာလဆိုေတာ့ မဟာမိတ္တပ္ေတြက ဖမ္းမိရင္ အသတ္ခံရမွာ စိုးတာေျကာင့္ပါ။ သံု႔ပန္းဘဝေရာက္ေတာ့ မဟာမိတ္တပ္ေတြက ဂ်ပန္စစ္သားေတြကို သူတို့မိခင္တိုင္းျပည္ ျပန္မပို့ခင္မွာ လမ္းေဖာက္တာတို့ ေျမတူးတာတို့ အစရိွသျဖင့္ ခိုင္းပါတယ္။ အဲသလို ခိုင္းေစခံရတဲ့ ဂ်ပန္စစ္သားေတြကို သနားလို့ ျမန္မာလူထုက တတ္နိုင္သေလာက္ စားစရာ၊ ေဆးဝါး စသျဖင့္ ေထာက္ပံ့ျကပါတယ္။ ဂ်ပန္ေတြေတာ့ စစ္ရံႈးျပီ လက္စားျပန္ေခ်ျကစို့ဆိုတဲ့ အျပုအမူမ်ဳိး စိတ္ထားမ်ဳိးကို ျမန္မာျပည္သားေတြဆီမွာ မေတြ႔ရတဲ့ အတြက္ ဂ်ပန္စစ္သားေတြ အေနနဲ့ အံ့ျသဝမ္းသာမိျကတယ္လို့ ဆိုပါတတယ္။

အဲဒီျမန္မာျပည္ျပန္ ဂ်ပန္စစ္သားေဟာင္းေတြဟာ ေနာက္ပိုင္းမွာ အဖဲြ႔တခုဖဲြ႔ထားျပီး နွစ္စဥ္ဆိုသလို ျမန္မာျပည္နဲ့ ပတ္သက္တဲ့ အမွတ္တရ ပဲြလမ္းေတြကို ျပုလုပ္ျကပါတယ္။ အဲသလို ပဲြလမ္းေတြမွာ ျမန္မာလူမ်ဳိးေတြရဲ့ ျကင္နာ သနားတတ္တဲ့ စိတ္ေနသေဘာထားကို ဂုဏ္ျပုခီ်းကူ်း ေျပာဆိုေလ့ရိွပါတယ္။ ေနာက္ပိုင္းေခတ္ေတြမွာေတာ့ ဂ်ပန္ေရာက္ ျမန္မာလူမ်ဳိး ေတြနဲ့လည္း အျပန္အလွန္ အဆက္အဆံ ရိွျကပါတယ္။ ဒါကိုျကည့္ျခင္းအားျဖင့္ ဘာကို သြားေတြ႔ သလဲဆိုေတာ့ ျမန္မာလူမ်ဳိး ေတြဟာ ျပည္သူေတြဟာ အာဃာတတရား မျကီးမားဘူး ဆိုတာကို ရွင္းရွင္းလင္းလင္း ျမင္ရပါတယ္။ ျမန္မာျပည္သူေတြဟာ သူတို့ကို နိွပ္စက္ခဲ့တဲ့ ဂ်ပန္စစ္သားေတြကို အာဃာတတရားမထားပဲ သူတို့ နိမ့္က်ေနတဲ့ အခိ်န္မွာ လက္စားေခ်ဖို့ထက္ သနားျကင္နာမႈနဲ့ ကူညီခဲ့တာကို အဲဒီေခတ္က စစ္ျပန္ဂ်ပန္ စစ္သား ေဟာင္းျကီးေတြ အျမဲထုတ္ေဖာ္ ေျပာျကားေလ့ရိွပါတယ္။ ဒါဟာ ျမန္မာျပည္သားေတြရဲ့ စိတ္ေနသေဘာထား သို့မဟုတ္ မိုင္းဆက္လို့ ေျပာရမွာပါပဲ။

အာဃာတတရား အေျကာင္းေျပာရတာက ဒီလိုပါ။ ဟိုရက္ပိုင္းက ေရြးေကာက္ပဲြေကာ္မရွင္ ဥကၠ႒ ဦးတင္ေအးက ေျပာခဲ့တာ တခုေျကာင့္ပါ။ ၁၉၉ဝ ေရြးေကာက္ပဲြမွာ အန္အယ္ဒီ အနိုင္ရေပမယ့္ အာဏာလဲႊမေပးတာက ပါလီမန္ ဖဲြ႔စည္းခြင့္ မျပုခဲ့တာက အန္အယ္ဒီက အာဃာတျကီးမားလို့ မလဲႊခဲ့တာလို့ ေျပာခဲ့ပါတယ္။ အန္အယ္ဒီကို အနိုင္ရေအင္ မဲေပးခဲ့တာက ျပည္သူေတြပါ။ စစ္တပ္နယ္ေျမတခ်ဳိ႔မွာေတာင္ အန္အယ္ဒီ မဲနိုင္ခဲ့တာ ဘယ္သူမွျငင္းလို့မရပါဘူး။ အမွန္ကေတာ့ ျပည္သူ့ဆႏၵကို စစ္တပ္က ဗိုလ္ခ်ဳပ္ျကီးမ်ား မ်က္ကြယ္ျပုတာပါ။ အသိအမွတ္မျပုတာပါ။ ဦးတင္ေအးေျပာသလို အန္အယ္ဒီက အာဃာတတရား ျကီးမားလို့ အာဏာလဲႊမေပးဘူးဆိုတာ ဘယ္လို အခိုင္အမာ သက္ေသျပနိုင္ပါသလဲ။ အဲဒီလိုသာ ေျပာေျကးဆိုရင္ ေနာင္မွာလည္း ဘယ္လိုပဲ ေရြးေကာက္ပဲြေတြ က်င္းပက်င္းပ အနိုင္ရတဲ့ပါတီကို အာဏာလဲႊမေပးခ်င္ဘူး ဆိုရင္ အာဃာတတရား ျကီးမားလို့ဆိုျပီး ေျပာဦးမွာလား အေျကာင္းျပဦးမွာလား။

ေျပာရမယ္ဆိုရင္ လူထုဖက္က အာဃာတမရိွပါဘူး။ လူထုကေထာက္ခံေနတဲ့ ပါတီေတြက ေခါင္းေဆာင္ေတြမွာလည္း အာဃာတ မရိွပါဘူး။ ၁၉၉ဝ ေရြးေကာက္ပဲြရလဒ္ကို ေျခနဲ့နင္းဖ်က္ခဲ့တာေတာင္ လူထုက ဒါနဲ့ပတ္သက္လို့ မနွစ္သက္ေပမယ့္ အာဃာတမထားခဲ့ပါဘူး။ ၂ဝဝ၈ ဖဲြ႔စည္းပံုကို အတင္းေရာအဓမၼေရာ အတည္ျပုခဲ့တာကိုလည္း လူထုက အာဃာတ ထားျပီး အခုဖ်က္သိမ္းရမယ္လို့ မေတာင္းဆိုပါဘူး။ မဆီေလွ်ာ္တာေတြကို ျပင္ဆင္ေပးဖို့ပဲ ေတာင္းဆိုေနတာပါ။ ၂ဝ၁ဝ ေရြးေကာက္ပဲြ တုန္းကလည္း ျကိုတင္မဲ၊ ဘာမဲ၊ ညာမဲ စတာေတြနဲ့ ျကံ့ခိုင္ေရးက အနိုင္ယူခဲ့တာကိုလည္း လူထုက ညစ္မွန္းသိေပမယ့္ အာဃာတ မထားပါဘူး။ လႊတ္ေတာ္ထဲမွာ တိုင္းျပည္အတြက္ တိုးတက္ရာတိုးတက္ေျကာင္း ဘာလုပ္ေပးမလဲ ဆိုတဲ့ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္နဲ့သာ ေစာင့္ျကည့္ေနတာပါ။ သမၼတက ကတိေတြ ခဏခဏေပးျပီး ဘာမွာ အေကာင္အထည္ မေဖာ္နိုင္တာ ကိုလည္း စိတ္ပ်က္ျကတာကလဲြလို့ လူထုက အာဃာတ မထားပါဘူး။ အခုလက္ရိွ အစိုးရကို မျကိုက္လို့ တနိုင္ငံလံုး လမ္းေပၚတက္မယ္လို့ ဘယ္သူကမွ အာဃာတနဲ့ ၿခိမ္းေျခာက္ေနတာ လံႈ႔ေဆာ္ေနတာလည္း မရိွပါဘူး။

တခါ ဦးတင္ေအးက ေျပာျပန္ပါတယ္။ ဖဲြ႔စည္းပံုထဲမွာ စစ္တပ္က ပါလီမန္မွာ ၂၅ ရာခိုင္နႈန္း ေနရာယူတယ္ဆိုတာ စစ္တပ္က ေနာက္ထပ္ အာဏာမသိမ္းေအာင္ နိုင္ငံေရးအရ ထည့္သြင္းထားရပါတယ္လို့ ဆိုပါတယ္။ ေနာက္ တိုင္းျပည္မျငိမ္မသက္ ျဖစ္ရင္ စစ္တပ္ကအာဏာသိမ္းဦးမယ္လို့လည္း ေျပာပါေသးတယ္။ ၿခိမ္းေျခာက္တာေပါ့။ လူထုကေတာ့ ဦးတင္ေအး တေယာက္ အေျပာအဆို မတတ္ဘူးလို့သာ ေခါင္းခါရင္း စိတ္ပ်က္ရတာပါ။

ဒီလိုေျပာလိုက္တဲ့အတြက္လည္း ဦးတင္ေအးကို လူထုက အာဃာတ မထားပါဘူး။ အရင္တုန္းက ရိွခဲ့တဲ့ ၁၉၄၇ ဖဲြ႔စည္းပံုနဲ့ ၁၉၇၄ ဆိုရွယ္လစ္ဖဲြ႔စည္းပံုေတြမွာ စစ္တပ္က ၂၅ ရာခိုင္နႈန္း ပါလီမန္မွာ တက္ထိုင္ဖို့ ထည့္သြင္းထားျခင္း မရိွပါဘူး။ ဒါေပမဲ့ အာဏာကို လိုခ်င္ေတာ့ လက္နက္ကိုင္ထားတဲ့ စစ္တပ္ကပဲ အာဏာသိမ္းခဲ့တာ မဟုတ္လား။ အခုလည္း ဒီလိုပါပဲ စစ္တပ္က အာဏာသိမ္းခ်င္တယ္ဆိုရင္ အခိ်န္မေရြး သိမ္းလို့ရေနတာ မဟုတ္ဘူးလား။ ထိုင္းနိုင္ငံမွာလည္း စစ္တပ္က အာဏာသိမ္းခ်င္ရင္ အခိ်န္မေရြးသိမ္းခဲ့တာပဲ။ အာဏာနဲ့ လက္နက္ လက္ထဲမွာ ကိုင္ထားနိုင္သူကသာ အာဏာ သိမ္းတယ္ဆိုတာကို ျပုလုပ္နိုင္တာပါ။ ဥပေဒထဲမွာ ထည့္ေရးေရး မေရးေရး စစ္တပ္အေနနဲ့ အာဏာသိမ္းခ်င္ရင္ တခုခုကို အေျကာင္းျပျပီး သိမ္းလို့ရေနတာပဲ။ ဒီလိုအေျခအေနမ်ဳိးေတြကို လက္တင္အေမရိက၊ အာဖရိကနဲ့ အာရွတိုက္က နိုင္ငံေတြမွာ ေခတ္အဆက္ဆက္ ေတြ႔ဖူးေပါင္းလည္း မ်ားခဲ့ပါျပီ။

ေျပာရရင္ေတာ့ ငါးဖယ္က ေျပာင္းျပန္ဆိုသလို ဗိုလ္ခ်ဳပ္ျကီး တခ်ဳိ႔သာ အာဃာတတရား ျကီးမားေနသူေတြ ျဖစ္ပါတယ္။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေနဝင္းဟာ အာဃာတျကီးတယ္ဆိုတာ ေခတ္အဆက္ဆက္ လူထုေတြက သိပါတယ္။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေနဝင္းဟာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းအေပၚမွာ မနာလိုျပီး အာဃာတထားတယ္လို့ သိမီသူေတြက ျပန္ေျပာပါတယ္။ ဝန္ျကီးခ်ဳပ္ဦးနု အေပၚ မွာလည္း အာဃာတထားတယ္လို့ ဆိုပါတယ္။ စစ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္ခ်င္းအတူတူေတာင္ သူ့ကို ဆန့္က်င္မယ္လို့ ထင္တဲ့ သူေတြအေပၚ အာဃာတထားတယ္ ဆိုေတာ့ အရပ္သားဆိုရင္ ေျပာစရာေတာင္ မလိုေတာ့ပါဘူး။ အဲဒီလို ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေနဝင္း ထားရိွခဲ့တဲ့ အာဃာတကို အခုေခတ္ စစ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္မ်ား ဆက္လက္ သယ္ေဆာင္ေနတယ္လို့ ေထာက္ျပလိုပါတယ္။ အာဃာတနဲ့အတူ အေတးအမွတ္၊ အျငိုးဆိုတာက အျမဲတန္းကပ္ပါေနပါတယ္။

ျမန္မာျပည္သားေတြဟာ ယဥ္ေက်းမႈအရ သဘာဝအရ ဘာသာတရား အဆံုးအမအရ အေတးအမွတ္အျငိုးဆိုတာ ရင္ဝယ္မပိုက္ပါဘူး။ အာဃာတတရားနဲ့ အတူတဲြဖက္ မေနျကပါဘူး။ ကိုယ့္ကိုနိွပ္စက္ခဲ့တဲ့ ဖက္စစ္ဂ်ပန္ စစ္သား ေတြကိုေတာင္ သူတို့နိမ့္ပါးခိ်န္မွာ လူသားခ်င္းစာနာျပီး ကူညီခဲ့ျကတယ္မဟုတ္လား။ ျပည္သူေတြေတာင့္တေနတာက မွန္မွန္ကန္ကန္ ေဆာင္ရြက္မႈပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ အရင္က ဘယ္ေလာက္ပဲ ဆိုးခဲ့ဆိုးခဲ့ လက္ရိွကာလမွာ ေစတနာနဲ့ အရင္းခံျပီး လုပ္ကိုင္ေဆာင္ ရြက္ေနတယ္ဆိုရင္ ခြင့္လႊတ္တတ္တဲ့ လူမ်ဳိးျဖစ္ပါတယ္။ ရမ္းရမ္းကားကား ေျပာဆိုျပုမူတာကို ျမန္မာျပည္သားတို့ မျကိုက္ပါ။ ဗိုလ္က်အနိုင္က်င့္တာကို မနွစ္သက္ပါ။

လာမယ့္ ၂ဝ၁၅ ေရြးေကာက္ပဲြမွာ အန္အယ္ဒီနဲ့ တိုင္းရင္းသားပါတီေတြ အနိုင္ရျပီး ျကံ့ခိုင္ေရးရံႈးနိမ့္ခဲ့ရင္ အဲဒီပါတီမ်ားကို အာဃာတျကီးမားလို့ အာဏာမလဲႊနိုင္ဘူးလို့ လုပ္ျကဦးမွာလား။ အခုလက္ရိွအစိုးရ အတည္ျပုထားတဲ့ ၂ဝဝ၈ ဖဲြ႔စည္းပံု အေျခခံဥပေဒမွာေတာင္ အာဃာတျကီးမားတယ္လို့ ယူဆရင္ အာဏာလဲႊေပးစရာမလိုဆိုျပီး ျပဌာန္းထားတာ ရွာမေတြ႔ပါ။ အဲတာေျကာင့္ ဦးတင္ေအးေျပာသလို ၁၉၉ဝ ေရြးေကာက္ပဲြအျပီးမွာ အနိုင္ရပါတီကို အာဏာလဲႊမေပးတာ ဟိုပါတီက အာဃာတ ျကီးမားလို့ဆိုတဲ့ အေျကာင္းျပခ်က္ဟာ ဥပေဒေျကာင္းအရေကာ၊ နိုင္ငံေရးက်င့္ဝတ္အရေကာ၊ လူသား က်င့္ဝတ္အရေကာ အလဲြျကီး လဲြေနပါေျကာင္း။

ေဇာ္မင္း
၂၂ ရက္၊ ဒီဇင္ဘာလ၊ ၂ဝ၁၄ ခုနွစ္

ဆက္လက္ဖတ္႐ႈရန္...

Tuesday, December 23, 2014

တရားမွ်တမႈ ကင္းမဲ့တဲ့တိုင္းျပည္

ရားမွ်တမႈ ကင္းမဲ့ေနတဲ့ လူ့အဖြဲ႔အစည္းတခုအတြက္ တိုးတက္ဖို့ ဖံြ႔ျဖိုးဖို့ဆိုတာ ဘယ္လိုမွလြယ္ကူတဲ့ ကိစၥမဟုတ္ပါ။ ဘာေျကာင့္ တရားမွ်တမႈ ကင္းမဲ့ရတာလဲ။ တရားမွ်တမႈ ကင္းမဲ့ရတဲ့ အဓိက ေရေသာက္ျမစ္ျပႆနာကေတာ့ အုပ္ခ်ဳပ္သူ အစိုးရ ကိုယ္တိုင္က တရားမွ်တမႈကို ထည့္သြင္းစဥ္းစားျခင္း မျပုတာေျကာင့္ပါ။ တရားမွ်တမႈကို လက္ခံလိုက္နာ က်င့္သံုးဖို့ ဆိုတာကေတာ့ ေဝးပါေသးတယ္။ တရားမွ်တမႈ ကင္းမဲ့ရတဲ့ ေနာက္ထပ္တခ်က္ကေတာ့ ကိုယ့္ဖက္က အျမဲတန္း အသာရလိုမႈ အနိုင္ရလိုမႈေတြေျကာင့္ တရားမွ်တမႈကို မ်က္ကြယ္ျပုရာကေန ေနာက္ဆံုးေတာ့ လုပ္ခ်င္ရာလုပ္ ကိုယ္မရံႈးရင္ ျပီးစတမ္းဆိုတဲ့ အေျခကို ဆိုက္ေတာ့တာပါပဲ။

အရပ္သားအစိုးရပဲ ဆိုဆို၊ စစ္အစိုးရပဲ ျဖစ္ျဖစ္ တိုင္းျပည္ကိုအုပ္ခ်ဳပ္ေနတဲ့ အစိုးရကိုယ္တိုင္က မတရားတာေတြကို တန္းစီျပီး လုပ္ေနမွေတာ့ အုပ္ခ်ဳပ္ခံ လက္နက္မဲ့ နိုင္ငံသားေတြအဖို့ လက္ပိုက္ျကည့္ေနရံုကလဲြလို့ ဘာမွမတတ္နိုင္ျကပါ။ ျမန္မာျပည္ဟာ တရားလက္လြတ္ လုပ္ခ်င္သလိုလုပ္ ျပုမူခ်င္သလို ျပုမူေနတဲ့ အစိုးရအဆက္ဆက္ေအာက္မွာ ေရာက္ေနခဲ့တာ နွစ္ေပါင္း ၅ဝ ေက်ာ္ပါျပီ။
၁၉၆၂ မွာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေနဝင္း စစ္အာဏာသိမ္းပါတယ္။ ဘယ္သူ့ဆီက သိမ္းတာလဲ။ ျပည္သူေတြက ေရြးေကာက္ပဲြမွာ ဆႏၵမဲ ေပးျပီး ေရြးေကာက္ထားတဲ့ အရပ္သားအစိုးရဆီကေနက ေသနတ္ေထာက္ျပီး သိမ္းတာျဖစ္ပါတယ္။ ဒါဟာ မတရားတဲ့ လုပ္ရပ္ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ လက္နက္ရိွတဲ့သူက လုပ္ခ်င္ရာလုပ္တာ မတရားလုပ္တာကို လက္နက္မဲ့သူေတြ ထိုင္ျကည့္ယံုက လဲြလို့ ဘာမွ မတတ္နိုင္ခဲ့ပါဘူး။ တည့္တည့္ေျပာရရင္ ျပည္သူေတြေရြးခ်ယ္ထားတဲ့ အစိုးရတရပ္ကို စစ္တပ္အားကိုးနဲ့ အာဏာသိမ္းတယ္ဆိုတာ ျပည္သူေတြရဲ့ ဆႏၵကို မတရားသျဖင့္ မ်က္ကြယ္ျပုတာျဖစ္သလို အနိုင္က်င့္တယ္ဆိုရင္လည္း မမွားပါဘူး။

၁၉၇၄ ကြန္စတီက်ဴးရွင္းလို့ လူသိမ်ားတဲ့ ဆိုရွယ္လစ္ဖြဲ႔စည္းပံု အေျခခံဥပေဒကိုလည္း နိုင္ငံသားအမ်ားစု ဆႏၵမပါဘဲ အတည္ျပုခဲ့ပါတယ္။ လူေတြဟာ အဲဒီအခိ်န္တုန္းက ဆိုရွယ္လစ္ဖြဲ႔စည္းပံု အေျခခံဥပေဒကို သူတို့ ျကိုက္ေျကာင္း မျကိုက္ေျကာင္း ဘာဆိုဘာမွ ေဝဖန္ခြင့္ ေထာက္ျပခြင့္ မရိွခဲ့ပါ။ ဒီပံုးထဲမွာ ဒီမဲကိုထည့္လိုက္ ဆိုတာမ်ဳိးနဲ့သာ ျပီးသြားခဲ့ ပါတယ္။ ဒါဟာ မတရားသျဖင့္ အနိုင္က်င့္တာျဖစ္ပါတယ္။ တရားမွ်တမႈကို ခ်ဳိးေဖာက္ခဲ့တာလည္း ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါ့အျပင္ သူတို့သေဘာနဲ့သူတို့ ျမန္မာျပည္ကို တိုင္းနဲ့ျပည္နယ္ ၁၄ ခုဆိုျပီး ခဲြျခားသတ္မွတ္ပါတယ္။ တိုင္းရင္းသား ျပည္သူေတြရဲ့ သေဘာထားကို ေကာက္ခံျခင္း ဆႏၵယူျခင္း စသျဖင့္ ဒါမ်ဳိးေတြ တခုမွလုပ္ခဲ့တာ မရိွဘဲ စစ္ေခါင္းေဆာင္မ်ားက သူတို့ လုပ္ခ်င္သလို မတရားလုပ္ခဲ့တာပါ။

၁၉၈၈ ဒီမိုကေရစီလႈပ္ရွားမႈျကီး အျပီး ပါတီေတြ ေထာင္ခြင့္ျပုခဲ့ပါတယ္။ စစ္အစိုးရရဲ့ ေပးထားတဲ့ ကတိကဝတ္အတိုင္း ၁၉၉ဝ မွာ ပါတီစံုအေထြေထြ ေရြးေကာက္ပဲြျကီးက်င္းပပါတယ္။ အန္အယ္ဒီက အျပတ္အသတ္အနိုင္ရပါတယ္။ တိုင္းရင္းသားနယ္ေျမ ေတြမွာလည္း တိုင္းရင္းသားပါတီေတြ အနိုင္ရျကပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ စစ္အစိုးရက သူတို့ မူလတုန္းက ကတိေပးထားသလို ေရြးေကာက္ပဲြျပီးရင္ စစ္တန္းလ်ားျပန္မယ္ဆိုတာကို ခ်ဳိးေဖာက္ပါတယ္။ အေရြးခ်ယ္ခံရတဲ့ ျပည္သူ့ကိုယ္စားလွယ္ေတြဟာ အစိုးရ ဖြဲ႔ခြင့္ မရပါ။ လႊတ္ေတာ္ေခၚယူခြင့္ မရခဲ့ပါ။ ေရြးေကာက္ပဲြရလဒ္ကို စစ္အစိုးရက အသိအမွတ္မျပုခဲ့ပါ။ ဒါဟာ လက္နက္ အားကိုးနဲ့ တဖက္သတ္ အနိုင္က်င့္တာျဖစ္သလို တရားမွ်တမႈကင္းမဲ့တယ္ ဆိုတာကို တိုက္ရိုက္မီးေမာင္း ထိုးျပတာနဲ့ အတူတူပါပဲ။ ျပည္သူေတြေပးခဲ့တဲ့ မဲေတြဟာ အေဟာသိကံ ျဖစ္ခဲ့ရပါတယ္။
ေနာက္ေတာ့ ေရြးေကာက္ခံကိုယ္စားလွယ္ေတြရဲ့ တာဝန္ဟာ ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒသစ္ ေပၚေပါက္ေရးသာ ျဖစ္တယ္လို့ စစ္တပ္က လမ္းေျကာင္းခ်ေပးျပန္ပါတယ္။ ေညာင္နွစ္ပင္ညီလာခံလို့ လူသိမ်ားတဲ့ ဖြဲ႔စည္းပံုေရးဆဲြေရး ျဖစ္စဥ္ တေလွ်ာက္လံုးမွာ ကိုယ္စားလွယ္မ်ားဟာ အထက္က ဗိုလ္ခ်ဳပ္ျကီးမ်ား ေရးေပးထားတဲ့ ရယ္ဒီမိတ္ စာတန္းေတြကိုပဲ ပ်င္းရိဖြယ္ ဖတ္ျကားေနရ ပါတယ္။ ျပည္သူ့အသံ နိုင္ငံသားေတြရဲ့ အသံဆိုတာ တလံုးတပါဒမွ မျကားရပါ။ မတရား လိုက္ပံုမ်ားကေတာ့ အဲသေလာက္ေတာင္ ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။

၂ဝဝ၈ ခုနွစ္ေရာက္ေတာ့ ေမလထဲမွာ နာဂစ္မုန္တိုင္းတိုက္ပါတယ္။ လူေပါင္း တသိန္းေလးေသာင္းေက်ာ္ ေသဆံုးျပီး လူေပါင္း နွစ္သန္းေက်ာ္ အိုးမဲ့အိမ္မဲ့ ျဖစ္ခဲ့ရပါတယ္။ နိုင္ငံတကာက ကူညီမယ္ဆိုျပီး ကမ္းလွမ္းလာတာေတြကို အေလာင္းပံုေတြ ေရွ့ထားျပီး တြင္တြင္ ျငင္းပယ္ခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီနွစ္ထဲမွာပဲ ၂ဝဝ၈ ဖြဲ႔စည္းပံုကို မရမက အတည္ျပုပါတယ္။ ဒါေျကာင့္ လူေတြက အခုလက္ရိွ ဖြဲ႔စည္းပံုကို နာဂစ္ဖြဲ႔စည္းပံုလို့ ေခၚျကတာပါ။ စစ္အစိုးရ အေျပာအရ နာဂစ္ဖြဲ႔စည္းပံုကို ေတာင္ေပၚေျမျပန့္ ျမန္မာနိုင္ငံသား ၂၄ သန္းက တခဲနက္ မဲေပးျပီး ေထာက္ခံအတည္ျပုတာ ျဖစ္တယ္လို့ ဆိုပါတယ္။ အဲဒီအထဲမွာ ျကိုတင္မဲေတြက သန္းနဲ့ခီ်ျပီး ရိွခဲ့ပါတယ္။ ဦးေရႊမန္း အေျပာမ်ဳိး ေျပာရရင္ ျမန္မာျပည္မွာ လူဦးေရ ၅၁ သန္း ရိွတာ ၂၄ သန္းမဲေပးတယ္ ဆိုေပမယ့္ ၂၇ သန္းရဲ့ သေဘာထားကိုေကာ ထည့္သြင္းစဥ္းစားဖို့ လိုတာေပါ့။

ေနာက္တခ်က္က နာဂစ္ဖြဲ႔စည္းပံုအရ စစ္တပ္က ပါလီမန္မွာ အလိုအေလွ်ာက္ ၂၅ ရာခိုင္နႈန္း ေနရာယူထားနိုင္တယ္ ဆိုတာကလည္း တဖက္သတ္ အနိုင္က်င့္တာ မဟုတ္ဘူးလား။ မတရားလုပ္ထားတာ မဟုတ္ဘူးလား။
ဘာျဖစ္လို့တုန္းဆိုေတာ့ မ်ဳိးေစာင့္ဥပေဒ ထြက္လာဖို့ လက္မွတ္ေကာက္တာ တသန္းငါးသိန္းေလာက္ ရတယ္လို့ ဆိုပါတယ္။ အဲဒီတသန္းငါးသိန္းရဲ့ ဆႏၵအရ လႊတ္ေတာ္မွာ မ်ဳိးေစာင့္ဥပေဒ အတည္ျဖစ္ဖို့ ဆက္ေဆာင္ရြက္ဖို့ သမၼတကလည္း ညႊန္ျကား ခဲ့ပါတယ္။ သူတို့စကားနဲ့ ျပန္ေျပာရရင္ ျမန္မာျပည္မွာ လူဦးေရ ၅၁ သန္းရိွေနတာပဲ။ တသန္းေက်ာ္ လက္မွတ္နဲ့ ကိစၥတခုကို ဥပေဒအထိသတ္မွတ္ ျပဌာန္းဖို့ လုပ္တာဟာ တရားပါ့မလား။ ၄၉ သန္းေက်ာ္ရဲ့ သေဘာထားကို သိဖို့ လိုေသးတာေပါ့။

ဘာေျကာင့္ ဒီလိုေျပာရတာတုန္းဆိုေတာ့ အန္အယ္ဒီ၊ ပြင့္လင္းအဖြဲ႔ေတြက နာဂစ္ဖြဲ႔စည္းပံုျပင္ဆင္ဖို့ လူထုဆီက လက္မွတ္ ေကာက္ေတာ့ ငါးသန္းေလာက္ ရတယ္လို့ သိရပါတယ္။ အဲဒီငါးသန္းဟာ လူဦးေရ ၅၁ သန္းလံုးကို ကိုယ္စားမျပုဘူးလို့ ဦးေရႊမန္းက ေျပာျပန္ပါတယ္။ အဲသလိုဆိုရင္ မ်ဳိးေစာင့္ ဥပေဒထြက္လာဖို့ အတြက္ လက္မွတ္တသန္းေက်ာ္ ရလာတာ ကိုေတာ့ အသိအမွတ္ျပုျပီး လႊတ္ေတာ္ထဲအထိ ယူလာတယ္။ ဒါေပမဲ့ ဖြဲ႔စည္းပံုျပင္ဆင္ဖို့အတြက္ လက္မွတ္ငါးသန္း ကိုေတာ့ လစ္လွူ်ရႈတယ္ဆိုတာ မတရားလုပ္တာ မဟုတ္ဘူးလား။ အနိုင္က်င့္တာ မဟုတ္ဘူးလား။ တရားမွ်တမႈ ကင္းမဲ့တာ မဟုတ္ဘူးလား။

ေနာက္ရိွပါေသးတယ္။ ဟိုတရက္ကပဲ ဦးေရႊမန္းက ေျပာပါတယ္။ တိုင္းေဒသျကီးနဲ့ ျပည္နယ္အစိုးရေတြ လယ္သမားကိစၥ ေျမကိစၥ ေတြကို အဆင္ေျပေအာင္ ေဆာင္ရြက္ေပးဖို့ ဆိုျပီးေျပာထားပါတယ္။ ဒီလယ္သမားေတြရဲ့ ေျမေတြကို သိမ္းယူတာ စစ္တပ္က သိမ္းခဲ့တာ။ ေနာက္ ခရိုနီေတြနဲ့ လက္ဝါးရိုက္ျပီး ေဝစားခဲ့တာ။ နဂိုကထဲက စစ္တပ္က ေသနတ္မိုးျပီး သိမ္းထားတဲ့ ေျမေတြယာေတြ ေတာင္သူေတြ လက္ထဲျပန္ေရာက္ဖို့ ဆိုတာ ဘယ္လိုလုပ္ ျဖစ္နိုင္ပါ့မလဲ။ တိုင္းေဒသျကီး အစိုးရမ်ားနဲ့ ျပည္နယ္ အစိုးရေတြ စစ္တပ္အာဏာကို ဘယ္လိုလုပ္ေက်ာ္ျပီး ေျမေတြကိုျပန္ယူလို့ ရနိုင္ပါ့မလဲ။ မျဖစ္နိုင္တာကို လူျကား ေကာင္းေအာင္ ေျပာတာလို့ပဲ ျမင္ပါတယ္။ ဥပမာ တခုေလာက္ပဲ ေျပာပါ့မယ္။ သမၼတျကီး ပိုင္ဆိုင္တဲ့ ေနျပည္ေတာ္ဖက္က လယ္ဧက ငါးရာေက်ာ္ဟာ နဂိုက ဘယ္သူပိုင္တာလဲ။ လႊတ္ေတာ္ထဲက ေျပာေနျက ပံုစံအတိုင္း ေျပာရမယ္ဆိုရင္ အဲဒီ ေျမေတြကိုေကာ မူလ ေတာင္သူေတြလက္ထဲ ျပန္ေပးဖို့ အစီအစဥ္ ရိွမရိွ ေမးလိုပါတယ္။

လက္နက္ကိုင္ တိုင္းရင္းသားေတြနဲ့ ျငိမ္းခ်မ္းေရးစကား ေျပာေနတဲ့ ကိစၥမွာလည္း မတရားတာေတြ ျမင္ရျပန္ပါတယ္။ အေတာ္ ေစာေစာတုန္းက ဟုတ္မလိုလို ျဖစ္ခဲ့တာေတြ ေနာက္ေျကာင္းျပန္ဆိုက္ပါတယ္။ တိုင္းရင္းသားေတြ တင္ျပတဲ့ ဖက္ဒရယ္ ျပည္ေထာင္စု ေဖာ္ေဆာင္ေရး၊ တန္းတူရည္တူ ျဖစ္ေရးေတြ အခုေတာ့ ဘယ္ေနမွန္းမသိေတာ့ပါ။ တိုက္ပဲြေတြလည္း ေနရာ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားမွာ ဆက္ျဖစ္ေနတယ္။ ဖက္ဒရယ္တပ္မေတာ္ဆိုတာ မလိုအပ္ဘူးလို့ ကာခ်ဳပ္ကလည္း ေျပာျပန္တယ္။ အခုလက္ရိွ တပ္မေတာ္ဟာ တိုင္းရင္းသားအားလံုး ပါတဲ့ တပ္မေတာ္လို့ ကာခ်ဳပ္က ဆိုပါတယ္။ သူကိုယ္တိုင္လည္း ထားဝယ္ကလို့ ဆိုျပန္ပါတယ္။ ဒီလိုေျပာတာေျကာင့္ ေမးခြန္းတခု ေပၚလာပါတယ္။ ထားဝယ္ဆိုတာ ေနာက္ထပ္ သီးျခား တိုင္းရင္းသားတမ်ဳိးလား။ မနုႆေဗဒ ပညာအရ ဆိုရရင္ ထားဝယ္ဆိုတာ ျမန္မာစကားေျပာတဲ့ ျမန္မာတမ်ဳိးပါ။ အထက္ဖက္က ျမန္မာစကားသံနဲ့ အသံထြက္ကဲြလဲြတာေျကာင့္ ေနာက္ထပ္ တိုင္းရင္းသားတမ်ဳိးလို့ ကာခ်ဳပ္က ေျပာလိုဟန္ ရိွပါတယ္။ ဒိုင္ယာလက္ ကဲြတာနဲ့ ဘာသာစကား သီးျခားစီကဲြျပား တာကို ကာခ်ဳပ္အေနနဲ့ သိဟန္မတူပါဘူး။

ျခံုေျပာရရင္ ျမန္မာျပည္သားေတြဟာ တရားမဲ့မႈေတြကို ရင္ဆိုင္ေနရတာ ရာစုနွစ္ တဝက္ေက်ာ္ပါျပီ။ တရားလက္လြတ္ အနိုင္က်င့္တာေတြကို ျကံုေတြ့ေနရဆဲပါ။ တရားမွ်တမႈကို က်င့္သံုးမႈမရိွတဲ့ အစိုးရအဆက္ဆက္ အုပ္ခ်ဳပ္ေနတဲ့ တိုင္းျပည္မွာ တရားမွ်တမႈ ကင္းမဲ့ေနတာေျကာင့္ ေနာင္မွာလည္း တရားမွ်တတဲ့ လုပ္ရပ္ေတြ တည္ရိွေပၚေပါက္လာဖို့ ဆိုတာက ေဝးေနဦးမွာပါ။ တရားမွ်တမႈကို မ်က္ကြယ္ျပုျပီး ကိုယ္နိုင္ရင္ ျပီးစတမ္းဆိုတဲ့ အမူအက်င့္ေတြေျကာင့္ ၂ဝ၁၅ ေရြးေကာက္ပဲြ ဟာလည္း လြတ္လပ္ျပီးတရားမွ်တဖို့ မျဖစ္နိုင္ပါေျကာင္း။

ေဇာ္မင္း
၁၇ ရက္ ဒီဇင္ဘာလ ၂ဝ၁၄ ခုနွစ္

ဆက္လက္ဖတ္႐ႈရန္...

Wednesday, December 17, 2014

အားလံုးျပႆနာ ကိုယ္လည္းပါ

ဟို တေန့က ဒိန္းမတ္နိုင္ငံ ကိုပင္ေဟဂင္ျမို့မွာ ကမၻာျကီး ရာသီဥတုေျပာင္းလဲ ေဖာက္ျပန္လာတာနဲ့ ပတ္သက္ျပီး ကုလသမဂၢ အဖဲြ႔ျကီးက ဦးေဆာင္ျပီး အထူးသတိေပးတဲ့ အစည္းအေဝးျကီး ျပုလုပ္သြားခဲ့ပါတယ္။ ကမၻာျကီး ပိုပိုျပီး ပူေနြးလာတဲ့ အေျခအေနကို ကမၻာ့ေခါင္းေဆာင္မ်ား ဂရုျပုဖို့ တိုက္တြန္းတဲ့ ပဲြတခု ျဖစ္တယ္လို့လည္း ဆိုနိုင္ပါတယ္။ ကမၻာျကီးပိုပူလာေတာ့ ဘာျဖစ္ရမွာတုန္း အခုလည္းပူတဲ့ေနရာေတြက ပူေနတာပဲ၊ ဒါေတြကို အေရးလုပ္မေနနဲ့ ကိုယ့္စီးပြားေရးသာ ကိုယ္လုပ္ဆိုတဲ့ လူစားမ်ဳိးေတြကေတာ့ ဒီကိစၥကို ဂရုစိုက္မွာ မဟုတ္ေသးပါဘူး။

ကေန့ေခတ္ ကမၻာ့နိုင္ငံေရး စီးပြားေရး၊ ေဒသတြင္းနိုင္ငံေရး စီးပြားေရး၊ နိုင္ငံတခုအတြင္းက နိုင္ငံေရးစီးပြားေရး ကိစၥေတြဟာ တကမၻာလံုး ရာသီဥတု ေျပာင္းလဲလာတာေတြနဲ့ ပိုျပီး ဆက္စပ္လာေနပါတယ္။ ဒါကို ျငင္းပယ္လို့ မရပါဘူး။ အခု ကုလသမဂၢ အေထြေထြအတြင္းေရးမွူးခ်ဳပ္ တင္ျပသတိေပးသြားတဲ့ အထဲမွာ အလြန္စိုးရိမ္ဖြယ္ရာ အခ်က္ေတြ ပါပါတယ္။ ဒီအတိုင္းသာ လစ္လွူ် ရႈေနျကမယ္ဆိုရင္ ေျပာင္းလဲလာေနတဲ့ ကမၻာ့ရာသီဥတုဟာ တခ်ိန္မွာ ျပန္လည္ျပုျပင္လို့ မရတဲ့ အေျခအေနအထိ ဆိုက္ေရာက္သြားမယ္ ဆိုတာကိုပါ အေလးအနက္ တင္ျပသြားပါတယ္။
ကမၻာ့ရာသီဥတု အေျပာင္းအလဲဟာ လူတိုင္းနဲ့ နိုင္ငံတိုင္းနဲ့ ဆက္စပ္ေနပါတယ္။ ဒီကိစၥျကီး ဒို့ဆီေတာ့ လာမွာ မဟုတ္ေသးပါဘူး ဆိုျပီး လိုက္နာသင့္တာေတြကို မလိုက္နာဘူးဆိုရင္ ေနာင္မွာ ေက်ာခ်မွ ဓားျပမွန္းသိမယ့္ အေျခအေနကို ရင္ဆိုင္ရပါလိမ့္မယ္။ ကမၻာျကီး ပူေနြးသထက္ ပူေနြးလာတာဟာ လူသားေတြရဲ့ ဖြံ႔ျဖိုးတိုးတက္ေရး ကိစၥေတြကို ဟန့္တားပါတယ္။ နိုင္ငံေရး ဖြံ႔ျဖိုးတိုးတက္မႈကို ဟန့္တားပါတယ္။ စီးပြားေရး ဖြံ႔ျဖိုးတိုးတက္မႈကို ဟန့္တားပါတယ္။ က်န္းမာေရး ေကာင္းမြန္မႈကို ဆုတ္ယုတ္ေစပါတယ္။ တခ်ိန္ထဲမွာလည္း ပညာေရးနဲ့ တျခားေသာ လူမႈယဥ္ေက်းမႈ ျဖစ္စဥ္ေတြကိုပါ ဆုတ္ယုတ္ က်ဆံုးေစပါတယ္။ တိုတိုေျပာရရင္ ကမၻာျကီးရဲ့ ရာသီဥတု ပ်က္စီးလာမႈကို ဒီအတိုင္းလႊတ္ထားရင္ ေနာင္တခ်ိန္မွာ လူေတြဟာ စားဝတ္ေနေရးကလဲြလို့ ဘာကိုမွ ဦးစားေပးနိုင္ေတာ့မွာ မဟုတ္ပါ။ စားဝတ္ေနေရးအတြက္ အလုအယက္ ရွာေဖြရတဲ့ အေျခအေနကို ေရာက္သြားနိုင္ ပါတယ္။ အဲသလို အလုအယက္ ရွာေဖြ ရတဲ့ အေျခအေနေတြေျကာင့္ ဘယ္သူကမွ ဘယ္သူ့ကို စာနာညွာတာ ေထာက္ထားနိုင္ျခင္း မရိွေတာ့ပါ။

မိမိသက္ရွင္ေရးက ပထမ ျဖစ္လာတာေျကာင့္ပါ။ အဲတာေတြရဲ့ အက်ဳိးဆက္အျဖစ္ ေလာကပါလတရား ဆိတ္သုဥ္း လာပါလိမ့္မယ္။ ဒါ့အတြက္ တရားမွ်တမႈ ဆိုတာ လူ့အဖဲြ႔အစည္းအတြင္း တည္ရိွမေနနိုင္ေတာ့ပါ။ ဒီမိုကေရစီ ဆိုတာလည္း ေဘးခ်ိတ္ထားရမယ့္ အရာ ျဖစ္လာပါ လိမ့္မယ္။

အခုျမန္မာျပည္မွာ ျဖစ္ေနတဲ့ အေျခအေနက နိုင္ငံေရးအရ အာဏာခ်ိန္ခြင္ကို ေမာင္ပိုင္စီးဖို့ အားထုတ္ေနမႈက မ်ားေန တယ္လို့ ဆိုရပါလိမ့္မယ္။ အာဏာလက္ဝယ္ ရိွထားသူက တိုင္းျပည္ ဖြံ႔ျဖိုးတိုးတက္ေရးကို ဦးစားမေပးဘဲ ေနာက္ထပ္ အာဏာကို ဆက္လက္ ဆုပ္ကိုင္နိုင္ဖို့အတြက္ အားထုတ္ေနမႈမ်ားကသာ လႊမ္းမိုးေနပါတယ္။ အတူတကြ ပူးေပါင္း ေဆာင္ရြက္ေရးဆိုတဲ့ ကိစၥကို ပစ္ပယ္ထားတယ္လို့ ေျပာပါရေစ။ ထိုနည္းတူ သဘာဝဝန္းက်င္ ပ်က္သုဥ္းတဲ့ ကိစၥမ်ား ကိုလည္း လစ္လွူ်ရႈေနပါတယ္။ တိုင္းျပည္တခု တိုးတက္ဖို့ဆိုတာ အာဏာရအစိုးရ တခုထဲက ေဆာင္ရြက္လို့မရပါ။ နိုင္ငံသားအားလံုး ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္ခြင့္ ရမွာသာ တိုင္းျပည္တိုးတက္မွာ ျဖစ္ပါတယ္။ အခုလက္ရိွ အာဏာရအစိုးရဟာ ကမၻာျကီးမွာ ရာသီဥတုေဖာက္ျပန္လာတာ၊ မိမိေဒသတြင္းမွာ ရာသီဥတု ေဖာက္ျပန္လာလို့ ဆုတ္ယုတ္မႈေတြက ရိွေနတာကို ဂရုစိုက္ပံု မေပၚပါ။ အထက္ကေျပာသလို ဒါေတြ ဒို့နဲ့ အေဝးျကီးလို့ ထင္ေနဟန္ ရိွပါတယ္။ ဒါ့အျပင္ မိမိ နိုင္ငံအတြင္းမွာပဲ သစ္ေတာေတြ အပါအဝင္ သဘာဝသယံဇာတေတြကို အလံုးအရင္းနဲ့ ထုတ္ယူေနဆဲပါ။ ဒီလို လုပ္ရပ္ေတြဟာ တကမၻာလံုးကို အသာထား၊ မိမိနိုင္ငံအတြင္းမွာ လက္ဦးဆံုး ရာသီဥတုကို ေဖာက္ျပန္ ေျပာင္းလဲ ေစတယ္လို့ သတိထားမိပံုလည္း မရပါ။ နားမလည္ဘူးလို့ ဆိုရင္ပိုျပီး မွန္ပါလိမ့္မယ္။

ကမၻာျကီး ဘာေျကာင့္ ရာသီဥတု ေျပာင္းလာပါသလဲ။ ဘာေျကာင့္ ပိုျပီး ပူသထက္ပူလာတာလဲ။ အဲသလို ပူေနြးလာတဲ့ အက်ဳိးဆက္ေနာက္မွာ ဘာေတြျဖစ္လာမလဲဆိုတာ အက်ဥ္းရုန္းေလာက္ ေျပာပါရေစ။

သစ္ေတာေတြကို အလြန္အကံြ် ခုတ္ယူတာ၊ ေရနံကထြက္တဲ့ ေလာင္စာေတြကို အလြန္အကံြ် သံုးစဲြလို့ ေလထုထဲမွာ ကာဗြန္ ဒိုင္ေအာက္ဆိုဒ္ မ်ားလာတာ၊ ေက်ာက္မီးေသြးကို ေလာင္ကြ်မ္းေစျပီး စြမ္းအင္ထုတ္ယူတာေျကာင့္ ကာဗြန္ဒိုင္ ေအာက္ဆိုဒ္ဓာတ္ေတြ ေလထုထမွာ မ်ားလာတာ၊ ျမစ္ေျကာင္းေတြကို ပိတ္ျပီး ဆည္ေဆာက္တာေျကာင့္ သဘာဝအတိုင္း စီးဆင္းေနတဲ့ ေရလမ္းေျကာင္းေတြ ေျပာင္းကုန္တာ၊ ေျမေပၚေျမေအာက္ ေရအရင္းအျမစ္ကို ပမာဏျကီးမားလြန္းတဲ့ စိုက္ပ်ဳိးေရး ေမြးျမူေရး လုပ္ငန္းေတြအတြက္ လိုအပ္တာထက္ ပိုျပီး အလြန္အကံြ် သံုးစဲြလာတာ၊ ဒီအခ်က္ေတြဟာ ကမၻာျကီး ပိုျပီး ပူေနြးလာဖို့အတြက္ လူေတြဖက္က ဖန္တီးတဲ့ ျပႆနာလို့ ဆိုနိုင္ပါတယ္။

ကမၻာျကီး ပူေနြးလာေတာ့ ဘာျဖစ္သလဲ။ ဝင္ရိုးစြန္းက ေရခဲေတြ တစတစနဲ့ အရည္ေပ်ာ္လာပါတယ္။ ေရခဲေတာင္ ေဒသ မ်ားက နွင္းခဲေတြ သဘာဝထက္ ပိုျပီး ေပ်ာ္ဆင္းလာပါတယ္။ ဒါေျကာင့္ ပင္လယ္ေရမ်က္နွာျပင္ ျမင့္တက္လာေစပါတယ္။ ပင္လယ္ ေရမ်က္နွာျပင္ ျမင့္တက္လာေတာ့ ကြ်န္းနိုင္ငံေလးေတြ ေရျမုပ္လာမယ့္ အေရးကို ရင္ဆိုင္ရပါတယ္။ တဆက္ထဲမွာလည္း ပင္လယ္ကမ္းရိုတန္း ျမစ္ဝကြ်န္းေပၚေဒသေတြ အျမဲတန္း ေရလႊမ္းခံရမယ့္ အေရးကိုလည္း ရင္ဆိုင္ရျပန္ပါတယ္။ ျမစ္ဝကြ်န္းေပၚ ေဒသဆိုတာ ေယဘုယ်အားျဖင့္ စိုက္ပ်ဳိးေရး ထြန္းကားထဲ့ အရပ္ေတြပါ။ စိုက္ပ်ဳိးေရး ထိခိုက္လာမယ္လို့ ျပဆိုတဲ့ သေဘာ ျဖစ္ေျကာင္း ေျပာနိုင္ပါတယ္။

ကမၻာျကီး ပူေနြးလာတယ္ဆိုေတာ့ ေနရာတိုင္း ေဒသတိုင္း ပိုျပီး ပူလာတယ္၊ ပိုျပီး မိုးေခါင္လာတယ္လို့ ထင္ရင္မွားပါ လိမ့္မယ္။ ဖန္လံုအိမ္အပူဓာတ္လို့ တင္စားေခၚေဝၚတဲ့ အပူခ်ိန္ျမင့္တက္လာျခင္းရဲ့ ေနာက္ဆက္တဲြေျကာင့္ အနာဂတ္မွာ ရင္ဆိုင္ရမယ့္ ကိစၥမ်ားကိုေတာ့ ကြ်မ္းက်င္သူ ပညာရွင္မ်ားက ဒီအတိုင္းေထာက္ျပထားပါတယ္။

ကမၻာျကီး ပိုမိုပူေနြးလာတာေျကာင့္ ပံုမွန္အားျဖင့္ မိုးေခါင္ေလ့ရိွတဲ့ တခ်ဳိ႔ေဒသေတြမွာ ပိုျပီး မိုးေခါင္တာကို ရင္ဆိုင္ရပါ လိမ့္မယ္။ ပံုမွန္အားျဖင့္ မိုးေခါင္တဲ့ တခ်ဳိ႔ေဒသေတြမွာေတာ့ ပိုျပီးမိုးေခါင္ရမယ့္အစား ပိုျပီးမိုးမ်ားလာျပီး ေရျကီးတဲ့ေဘးကို ရင္ဆိုင္ ရပါလိမ့္မယ္။

ပံုမွန္အားျဖင့္ မိုးေကာင္းတဲ့ ေဒသတခ်ဳိ႔မွာ မိုးေခါင္လြန္းတဲ့ ျပႆနာကို ရင္ဆိုင္ရပါလိမ့္မယ္။ ပံုမွန္အားျဖင့္ မိုးေကာင္းတဲ့ တခ်ဳိ႔ေဒသေတြမွာ အလြန္အကံြ်မိုးမ်ားတဲ့ ျပႆနာကို ထပ္ျပီးေတြ႔ရပါလိမ့္မယ္။ ေအးျမတဲ့ ရာသီဥတုရိွတဲ့ ေဒသတခ်ဳိ႔ မွာေတာ့ သဘာဝအတိုင္း ရိွတတ္တဲ့ အေအးဓာတ္ ေလွ်ာ့ျကလာျပီး ပိုပူလာပါလိမ့္မယ္။ ေအးျမတဲ့ ရာသီဥတုရိွတဲ့ ေဒသတခ်ဳိ႔မွာေတာ့ ပိုပူမလာဘဲ ခါတိုင္းထက္ ပိုေအးလာျပီး နွင္းေတြပိုက်ဆင္းလာတာေျကာင့္ အေအးဓာတ္ အလြန္အကံြ် ျမင့္တက္လာတာမ်ဳိးကို ရင္ဆိုင္ရပါလိမ့္မယ္။

ကမၻာ့ေလထုထဲမွာ အပူရိွန္ျမင့္တက္ေနတာေျကာင့္ ေလဖိအားနည္း ရပ္ဝန္းေတြ ပိုျပီးေပၚေပါက္လာပါလိမ့္မယ္။ ေလဖိအားနည္း ရပ္ဝန္းေတြထဲကို ေလဖိအားမ်ားတဲ့ ေဒသက ေလထုက အစားထိုး ဝင္ေရာက္လာတဲ့ အခါမွာ မုန္တိုင္းေတြ မ်ဳိးစံုဆိုသလို ျဖစ္ေပၚလာပါတယ္။ ဒီအက်ဳိးဆက္ေျကာင့္ ကြ်န္းနိုင္ငံမ်ားနဲ့ ပင္လယ္ကမ္းရိုးတန္းေဒသေတြ မုန္တိုင္းဒဏ္ကို ခါတိုင္းထက္ ပိုျပီး ခံလာရဖြယ္ ရိွပါတယ္။

ဒီလိုအခ်က္အလက္ေတြကို ျပန္ျကည့္လိုက္တဲ့အခါ နိုင္ငံေတြ၊ လူေတြအတြက္ အနာဂတ္မွာ နစ္နာဖို့ထိခိုက္ဖို့ရာက ပိုပို မ်ားလာတယ္လို့ ဆိုနိုင္ပါတယ္။ အဲသလို မထိခိုက္ဖို့ မနစ္နာဖို့အတြက္ အခုကထဲက သတိထားဖို့၊ လိုအပ္တာေတြ ျပင္ဆင္ဖို့၊ ေနာက္ဆံုးအေရးျကီးတဲ့ အခ်က္ကေတာ့ ကမၻာျကီး ေနာင္မွာ ဒီထက္ဒီ ပိုပူေနြးလာမယ့္ ကိစၥအရပ္ရပ္ကို ေလွ်ာ့ခ်ဖို့ ဆိုတာ ျဖစ္လာ ပါတယ္။ အဲသလို ေလွ်ာ့ျခဖို့ ေျပာျကေတာ့ ျပႆနာက ဒီမွာ စလို့ ဒီမွာ ဆံုးတယ္လို့ ဆိုရဦးမွာပါပဲ။ ဘာေျကာင့္လဲ ဆိုေတာ့ ကေန့ ကမၻာ့ခ်မ္းသာတဲ့ နိုင္ငံျကီး အေတာ္မ်ားမ်ားရဲ့ စီးပြားေရးလုပ္ငန္းေတြဟာ အပူဓာတ္ ထုတ္လႊင့္တဲ့ လုပ္ငန္းေတြက အမ်ားစုလို ျဖစ္ေနတာေျကာင့္ပါ။ အပူဓာတ္ေလွ်ာ့ခ်ဖို့ ဒီလုပ္ငန္းေတြကို ရပ္တန့္ပစ္ဖို့ကလည္း ခက္ေနပါတယ္။ ရပ္လိုက္ရင္ စီးပြားေရးထိခိုက္က်ဆင္းမယ္ဆိုတဲ့ အေျခအေနကို ရင္ဆိုင္ရမွာ ျဖစ္တာေျကာင့္ပါ။ ဒါက ခ်မ္းသာတဲ့ နိုင္ငံေတြရင္ဆိုင္ရမယ့္ ကိစၥမ်ား ျဖစ္ပါတယ္။ ျမန္မာအပါအဝင္ ဆင္းရဲတဲ့ နိုင္ငံမ်ားကေတာ့ အပူဓာတ္ တိုက္ရိုက္ ထုတ္လႊင့္တဲ့ စက္ရံုေတြ လုပ္ငန္းေတြ မ်ားမ်ားစားစား မရိွေသးေပမယ့္ သစ္ေတာကို ခုတ္ေရာင္းတာရယ္ သဘာဝ သယံဇာတေတြ လက္လြတ္စပါယ္ ထုတ္ယူတဲ့ ေနရာမွာေတာ့ သူမတူေအာင္ ျမန္ဆန္လြန္းတယ္လို့ ေျပာရပါလိမ့္မယ္။

ကေန့ စီးပြားေရအရ အေနာက္နိုင္ငံေတြနဲ့အတူ အလွ်င္အျမန္ တိုးတက္လာေနတဲ့ တရုတ္နိုင္ငံဟာ အဲဒီ စီးပြားေရး တိုးတက္မႈအတြက္ လုပ္ရင္းလုပ္ရင္း ျပန္ေပးဆပ္ေနရတာေတြ ရိွလာပါတယ္။ ဖြံ႔ျဖိုးတိုးတက္ေရးဆိုတာ သတိမထားဘဲ လုပ္ကိုင္ရင္ ေရရွည္မွာ ဆိုးက်ဳိးေတြကိုလည္း သယ္ေဆာင္လာတယ္ဆိုတာ နားလည္ဖို့ လိုပါတယ္။ တရုတ္ျပည္ဟာ ဒီလို ဆိုးက်ဳိးေတြကို စတင္ရင္ဆိုင္ ေနရပါတယ္။ ဥပမာ တခုေလာက္ေျပာရရင္ တရုတ္ျပည္မွာ သဲကႏၱာရေတြဟာ ပိုျပီး က်ယ္ျပန့္လာေနပါတယ္။ တရုတ္ျပည္ရဲ့ အေနာက္ဖက္ ျပည္နယ္ေတြမွာ ေရကိုစိုက္ပ်ဳိးေရးအတြက္ အလြန္အကံြ် သံုးခဲ့လို့ ေျမေပၚေရ ကုန္သေလာက္နီးနီး ျဖစ္ေနတဲ့အျပင္ ေျမေအာက္ေရပါ ခမ္းေျခာက္လာေနတာကို ရင္ဆိုင္ေနရပါျပီ။ ေနာက္ ပီကင္းျမို့ရဲ့ အစြန္ဟာ သဲကနၱရနဲ့ ကီလိုမီတာ ၇ဝ ေလာက္သာ ေဝးပါေတာ့တယ္။ မိုင္နဲ့တြက္မယ္ ဆိုရင္ ၄၅ မိုင္ ေလာက္သာ ေဝးပါေတာ့တယ္။ တရုတ္ျပည္ရဲ့ ကာဗြန္ဒိုင္ေအာက္ဆိုဒ္ ထုတ္လႊတ္မႈဟာ ကမၻာေပၚမွာ အေမရိကန္ျပီးရင္ ဒုတိယ သို့မဟုတ္ တတိယ အမ်ားဆံုးနိုင္ငံလို့ ဆိုနိုင္ပါတယ္။

ျမန္မာျပည္မွာေကာ အေျခအေနေကာင္းရဲ့လား။ မေကာင္းပါ။ တနွစ္တနွစ္ မိုးဖ်က္လို့ ပ်က္တဲ့စိုက္ခင္းေတြ၊ မိုးေခါင္လို့ ပ်က္တဲ့ စိုက္ခင္းေတြ တစတစမ်ားလာေနပါတယ္။ ဒီျကားထဲ လူဖ်က္လို့ အပ်က္ခံရတာေတြလည္း မနည္းလွပါ။ ဘယ္သူဖ်က္လို့ ပ်က္တာလည္း ဆိုတာကိုေတာ့ ျမန္မာနိုင္ငံသားမ်ား သေဘာေပါက္ပါတယ္။ အားလံုးရင္ဆိုင္ေနတဲ့ ျပႆနာထဲမွာ ကိုယ္လည္း ပါေနတာေျကာင့္ နိုင္ငံတကာက ေဆာ္ေျသာေနတဲ့ ကမၻာျကီး ရာသီဥတု ေျပာင္းလာတဲ့ ကိစၥရပ္ေတြမွာလည္း ျမန္မာနိုင္ငံက အျမင္က်ယ္က်ယ္နဲ့ တတပ္တအား ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္ဖို့ လိုေနျပီလို့ ေျပာလို ပါေျကာင္း။

ေဇာ္မင္း
၃ ရက္ နိုဝင္ဘာလ ၂ဝ၁၄ ခုနွစ္

ဆက္လက္ဖတ္႐ႈရန္...

Thursday, December 11, 2014

သူတို့ကိုလည္း ျကိုဆိုပါ

ႏိုင္ငံျခား ရင္းနီွးျမႇဳပ္ႏွံမႈလို့ ေျပာတိုင္း လူအေတာ္မ်ားမ်ားက အထူးသျဖင့္ အာဏာပိုင္ေတြဖက္က ရည္ေမွ်ာ္ျပီး ေျပာေလ့ ေျပာထရိွတဲ့ အယူအဆတခု ရိွပါတယ္။ အဲတာကေတာ့ အရင္းအနီွးျကီးမားတဲ့ နိုင္ငံျခား ကုမၸဏီျကီးေတြ၊ နိုင္ငံတကာ အထိ ျဖန့္က်က္ထားနိုင္တဲ့ ေကာ္ပိုေရးရွင္းျကီးေတြ ဝင္လာျပီး ရင္းနီွးျမႇဳပ္နံွတာမ်ဳိးကိုပဲ နိုင္ငံျခားရင္းနီွးျမႇဳပ္ႏွံမႈလို့ တြက္ဆျခင္း ပါပဲ။ ဒါဟာမွားတယ္လို့ ေျပာလို့မရေပမယ့္ ဒီလိုျကီးမားတဲ့ ေငြပင္ေငြရင္းမ်ားျပားလွတဲ့ အဖဲြ့အစည္းေတြ ခ်ည္းပဲ လာျပီးလုပ္ကိုင္မွ နိုင္ငံျခားရင္းနီွးျမႇဳပ္ႏွံမႈ တိုးတက္ျမင့္မားလာတယ္လို့ မဆိုနိုင္ပါဘူး။

အေသးစား နိုင္ငံျခားရင္းနီွးျမႇဳပ္ႏွံမႈေတြကိုလည္း ဝမ္းပန္းတသာ ဖိတ္ေခၚဖို့လိုပါေသးတယ္။ အေသးစားလို့ ေျပာလိုက္တာ ကို နည္းနည္းထပ္ရွင္းပါ့မယ္။ စက္ရံုအလုပ္ရံု အေသးေလးေတြ၊ ကုမၸဏီအေသးေလးေတြကို ဆိုလိုျခင္းျဖစ္သလို မိမိတိုင္းျပည္မွာ လိုအပ္တဲ့ နည္းပညာေပါင္းစံုအတြက္ တသီးပုဂၢလ လူတဦးခ်င္းစီ ဝင္လာျပီး လုပ္ျကကိုင္ျကတာကို လည္း အားေပးဖို့ လိုပါတယ္။ အဲသလို အသိပညာ အတတ္ပညာ တရပ္ရပ္ကို ပိုင္ဆိုင္ကြ်မ္းက်င္တဲ့ လူပုဂၢိုလ္ တဦးခ်င္းစီ လာျပီး အလုပ္လုပ္တဲ့ ေနရာမွာလည္း က်ယ္ျပန့္သထက္ က်ယ္ျပန့္လာေအာင္ အားေပးဖို့လိုပါတယ္။ ရန္ကုန္ မနၱေလး ျမို့ျကီးေတြမွာပဲ လုပ္ရမယ္ နယ္ကို သြားခြင့္မျပုဘူး၊ ဟိုျပည္နယ္ ဒီျပည္နယ္ေတြမွာ သြားေရာက္လုပ္ကိုင္ခြင့္ မရိွဘူး စတာမ်ဳိးေတြနဲ့ ကန့္သတ္ထား ရင္ေတာ့ ေအာင္ျမင္ဖို့ မလြယ္ကူပါဘူး။
အရင္းအနီွးျကီးမားတဲ့ ေကာ္ပိုေရးရွင္းေတြ လာေရာက္ ရင္းနီွးျမႇဳပ္နံွတာက ေဒသခံ လူအေတာ္မ်ားမ်ားအတြက္ အလုပ္ ရနိုင္တာေျကာင့္ ေကာင္းမြန္တဲ့ အခ်က္တခုလို့ ဆိုနိုင္ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ အရင္းအနီွးျကီးမားစြာ ျမုတ္နံွရမွာ ျဖစ္တာေျကာင့္ သူတို့ဖက္က အေသးစိတ္ အစစအရာရာ တြက္ခ်က္ပါတယ္။ နိုင္ငံေရးတည္ျငိမ္ရဲ့လား၊ လမ္ပန္းဆက္သြယ္ေရး ေကာင္း ရဲ့လား၊ အတိုင္းအတာတခုအရ အဆင္ေျပေစနိုင္တဲ့ ေငြေျကးေစ်းကြက္ ဖံြ့ထြားေနျပီလား၊ လွ်ပ္စစ္စြမ္းအင္ ေစ်းသက္သာရဲ့လား၊ နိုင္ငံျခား ရင္းနီွးျမႇဳပ္နံွသူေတြအတြက္ ခိုင္ခန့္တဲ့ ဥပေဒေတြ ရိွသလား၊ ရိွထားရင္လည္း နိုင္ငံတကာ ဥပေဒ အဖဲြ႔အစည္းေတြနဲ့ ဆက္စပ္မႈ ရိွရဲ့လား စသျဖင့္ တြက္ခ်က္ပါတယ္။ နိုင္ငံတကာ ဥပေဒ အဖဲြ႔အစည္းေတြနဲ့ ဆက္စပ္မႈ ခ်ိတ္ဆက္လုပ္ေဆာင္နိုင္မႈ မရိွေသးဘူးဆိုရင္ သူတို့ဖက္က စိုးရိမ္ပါတယ္။ အကယ္၍ အမႈအခင္း တခုခု အျငင္းပြားဖြယ္ တခုခု ျဖစ္လာရင္ နိုင္ငံတကာ ခံုရံုးေတြမွာ တရားရင္ဆိုင္ဖို့ ျမန္မာအစိုးရက လက္မခံဘူး အသိအမွတ္ မျပုဘူးဆိုရင္ သူတို့ဖက္က မလုပ္လိုပါဘူး။

ဒါက အေျခခံလိုအပ္တဲ့ အေနအထားကို အက်ဥ္းေလာက္ပဲ တင္ျပတာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေျကာင့္ အရင္းအနီွး ျကီးမားတဲ့ စီးပြားေရး အဖဲြ႔အစည္းေတြရဲ့ နိုင္ငံတခုခုမွာ ရင္းနီွးျမႇဳပ္ႏွံမႈဟာ ျဗံုးကနဲဒိုင္းကနဲ ေပၚေပါက္လာေလ့မရိွပါဘူး။ စစ္တန္း ေကာက္ သုေတသန လုပ္ရတာက အခိ်န္ယူရတာကိုး။ အခိ်န္ယူျပီး စစ္တမ္းေကာက္ သုေတသန လုပ္ရတာကလည္း အေျကာင္း ရိွပါတယ္။ ေနာင္မွာ ကိုယ့္ရဲ့ကုမၸဏီေျကာင့္ လူ့အခြင့္အေရး ခ်ဳိးေဖာက္မႈေတြကို တိုက္ရိုက္ျဖစ္ေစ သြယ္ဝိုက္၍ ျဖစ္ေစ အားေပးသလိုမ်ဳိး ျဖစ္သြားခဲ့ရင္ တရားစဲြခံရနိုင္လို့ ျဖစ္ပါတယ္။ သဘာဝပတ္ဝန္းက်င္ ပ်က္သုန္းခဲ့တာ ကိုယ့္ေျကာင့္ ဆိုသလို ျဖစ္ခဲ့ရင္လည္း တရားစဲြခံရနိုင္ပါတယ္။ ဒီမိုကေရစီထြန္းကားျပီး ဥပေဒအားေကာင္းတဲ့ သူေဌးနိုင္ငံ ေတြက စီးပြားေရးကုမၸဏီ ျကီးေတြဟာ အေတြ႔အျကံုမ်ားထား ျပီးသားျဖစ္တာေျကာင့္ အလြန္အင္မတန္ သတိထား ပါတယ္။

ဒါေပမဲ့ တရုတ္ျပည္ကလာတဲ့ ကုမၸဏီျကီးတခုကို ကိုယ့္ဖက္ကနစ္နာလို့ တရုတ္ျပည္ထဲအထိ လိုက္ျပီး တရားစဲြဖို့ ဒါမွမဟုတ္ နိုင္ငံတကာ ခံုရံုးတခုခုမွာ တရားစဲြဖို့ဆိုတာ ျဖစ္နိုင္မျဖစ္နိုင္ ဆိုတာ အားလံုးသေဘာေပါက္ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ အေမရိကားလို ဥေရာပကလို ကုမၸဏီျကီးေတြေျကာင့္ အိမ္ခံနိုင္ငံက နစ္နာခဲ့တယ္ဆိုရင္ အဲဒီနိုင္ငံမ်ားအထိ လိုက္သြားျပီး တရားစဲြလို့ ရသလို နိုင္ငံတကာ ခံုရံုးမ်ားမွာလည္း တရားစဲြဆိုလို့ ရပါတယ္။ ျပန္ခု်ပ္ေျပာရရင္ ေရရွည္မွာ ကိုယ့္ကုမၸဏီ နာမည္မပ်က္ေအာင္ ေလွ်ာ္ေျကးမေပးရေအာင္ တြက္ခ်က္တိုင္းတာ ရတာေျကာင့္ ရင္းနီွးျမႇဳပ္ႏွံမႈ လုပ္ငန္းေတြဟာ အခိ်န္ယူရပါတယ္။ သူတို့ ဖက္က အဲသလို ခ်က္ျခင္း လက္ငင္းလာျပီး စက္ရံုျကီးေတြ မတည္ေဆာက္နိုင္ေသး တာေျကာင့္ ေဒသခံေတြဟာ အလုပ္ ရဖို့အတြက္ နွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ေစာင့္ေနရသလိုမ်ဳိး ျဖစ္တတ္ပါတယ္။ ကိုယ့္ဖက္က ျကည့္ရင္လည္း ကိုယ့္ေဒသခံေတြ အလံုး အရင္းနဲ့ အလုပ္ရဖို့ဆိုတာ မုန့္ဆီေက်ာ္ဘယ္ေနမွန္း မသိဆိုတာမ်ဳိးနဲ့ သေဘာခ်င္း တူပါတယ္။

အေသးစားရင္းနီွးျမႇဳပ္ႏွံမႈဖက္ ျပန္သြားပါ့မယ္။ အဲဒီမွာ ေယဘုယ်အားျဖင့္ နွစ္ပိုင္းရိွပါတယ္။ ကုမၸဏီအေသးေလးေတြ လာျပီး ျမႇဳပ္နံွတာက တခုပါ။ ေနာက္တခုကေတာ့ အေစာကေျပာထားသလို တသီးပုဂၢလ လူတဦးခ်င္းစီ လာေရာက္ျပီး သက္ဆိုင္ရာ နယ္ပယ္အလိုက္ လုပ္ငန္းကိုင္ငန္း တခုခု ထူေထာင္တာမ်ဳိး ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီေနရာမွာ တသီးပုဂၢလ လူတဦးခ်င္းစီ လာျပီး ရင္းနီွးျမႇဳပ္နံွတာကို ဦးစားေပး ေျပာပါ့မယ္။

မ်ားေသာအားျဖင့္ နိုင္ငံရပ္ျခားက လာတဲ့ တသီးပုဂၢလ လူတဦးခ်င္းစီမွာ ေငြေျကးအေျမာက္အမ်ား ပါေလ့မရိွပါဘူး။ သူတို့မွာ ပါလာတာက သူတို့နဲ့ သက္ဆိုင္တဲ့ ပညာရပ္ကြ်မ္းက်င္မႈပါပဲ။ ျမင္သာတဲ ဥပမာ တခုေလာက္ကို ေျပာရရင္ ေဒသခံတဦးဦးနဲ့ တဲြဖက္ျပီး အခန္းေလးတခန္းကို အရင္းျပုျပီး အဂၤလိပ္စာ သင္တန္းေက်ာင္း ဖြင့္တာမ်ဳိး။ ဖြင့္ပါေစ လုပ္ပါေစ။ အစိုးရအာဏာ ပိုင္ေတြဖက္ လုပ္ရမွာက အဲသလို အဂၤလိပ္စာ လာသင္တဲ့ နိုင္ငံျခားသားဟာ သူ့နိုင္ငံ တကၠသိုလ္က အဂၤလိပ္စာေပနဲ့ အမွန္ အကန္ဘဲြ့ရလာတဲ့သူ ဟုတ္မဟုတ္ လိုအပ္တဲ့ အေထာက္အထားမ်ားနဲ့တကြ စစ္ေဆးဖို့ပါပဲ။ အားလံုးမွန္ကန္ေနတယ္ ဆိုရင္ အလုပ္လုပ္ဖို့ ဗီဇာထုတ္ေပးရံုပါပဲ။ ျပီးေတာ့ သူတို့ အဂၤလိပ္စာ သင္တန္းက ရရိွလာတဲ့ ဝင္ေငြအေပၚမွာ အစိုးရက ဥပေဒ အတိုင္း သတ္မွတ္ထားတဲ့ နႈန္းထားအတိုင္း အခြန္ေကာက္ေပါ့။ 


အလားတူဆိုသလို ကြန္ျပူတာ အတတ္ပညာ၊ ဂရပ္ဖစ္ဒီဇိုင္း၊ ရုပ္ရွင္စက္ပိုင္းဆိုင္ရာ စတာေတြနဲ့ ပတ္သက္လို့ ဝင္လာတဲ့ နိုင္ငံျခားကြ်မ္းက်င္သူ ေတြကိုလည္း လူျကီးပဲလာ ျပႆနာမရိွဘူး။ ပညာရပ္ဆိုင္ရာ ကြ်မ္းက်င္မႈသာ ပါလာပါေစ ဆိုတဲ့ ေပၚလစီမူမ်ဳိးနဲ့ လက္ခံဖို့ လိုပါတယ္။ ျပင္သစ္စားဖိုမွူး ျပင္သစ္စားေသာက္ဆိုင္ ေသးေသးကေလး ေဒသခံနဲ့ တဲြဖြင့္မယ္ ဆိုလည္း လာေပါ့။ ဟုတ္တယ္ မဟုတ္လား။ အေရးျကီးတာက ျပင္သစ္အစားအစာကို ကြ်မ္းကြ်မ္းက်င္က်င္ ခ်က္ျပုတ္ တတ္ဖို့သာ လိုရင္းပါ။ နယ္ေတြမွာ ေသာက္ေရသန့္ကို ေစ်းခို်ခို်နဲ့ ရဖို့ နိုင္ငံျခားက တင္သြင္းလာတဲ့ ပစၥည္းေတြ သံုးစရာ မလိုဘဲ ရိွထားျပီးသား ေဒသခံပစၥည္းေတြကို အသံုးျပုျပီး လာသင္တန္းေပးမယ့္သူေတြ ဆိုလည္း ဝမ္းပန္းတသာ လက္ခံလိုက္။ အညာဖက္မွာ ဆိုရင္လည္း သားေရထြက္တာေျကာင့္ ေခတ္မီသားေရနယ္နဲ့ သားေရးေဆးဆိုး ပညာမ်ဳိးေတြကို ျဖန့္ျဖူးေပးနိုင္တဲ့ ကြ်မ္းက်င္သူေတြ လာျပီးသင္ျကား ေပးမယ္ဆိုရင္လည္း ကိုယ့္အတြက္ အက်ဳိးရိွတာပဲ။ ကိုယ္ေတြက သူတို့ဆီက ပညာကို ျပန္လိုခ်င္တာကိုး။ မ်ားမ်ားလာေလ ေကာင္းေလပဲ။ ဒါက ဥပမာ အနည္းအက်ဥ္းကို ျမင္သာေအာင္ ေပးတာပါ။ ေနာက္ထပ္ မ်ားေျမာင္လွတဲ့ အေသးစား အလုပ္ေတြ အရင္းအျမစ္ေတြ ရိွပါေသးတယ္။
အညာဆိုေတာ့ ထန္းပင္ေတြကို မ်က္ေစ့ထဲမွာ ျမင္လာျပန္ပါတယ္။ ထန္းလုပ္ငန္း ထန္းလွ်က္ခ်က္တဲ့ လုပ္ငန္း က်ဆင္း လာေနတယ္ဆိုတာ လူတိုင္းသတိထားမိပါတယ္။ ကေန့ ကေမၻာဒီးယားမွာ ထန္းပင္ေတြေျကာင့္ ထန္းပိုင္ရွင္ေတြ အလုပ္ျဖစ္ ေနပါတယ္။ ဘယ္လိုျဖစ္တာတုန္းဆိုေတာ့ သဘာဝရည္ကို ဘီယာလို ဗူးသြတ္ျပီး ျပင္သစ္အပါအဝင္ ဥေရာပနိုင္ငံတခို့်ကို တင္သြင္းေနတာ ေအာင္ျမင္ေနပါတယ္။ သဘာဝရည္ ပ်က္မသြားေအာင္ ထိန္းသိမ္းျပီး ဗူးသြတ္တဲ့ နည္းပညာကေတာ့ နိုင္ငံျခားကြ်မ္းက်င္သူမ်ား ဆီကေန သင္ယူရတာျဖစ္ပါတယ္။

ေငြမပါရင္ေန ပညာပါရင္ လာခဲ့ဆိုတဲ့ မူေပၚလစီဟာ ျမန္မာျပည္လို ဆင္းရဲတဲ့ နိုင္ငံမ်ဳိးနဲ့ ကိုက္ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ဒီေနရာမွာ ျပႆနာေတြက ေနာက္ဆက္တဲြ ေပၚလာပါတယ္။ ျမန္မာျပည္ကို ေျမစမ္းခရမ္းပ်ဳိး သြားျကည့္တဲ့ နိုင္ငံျခားသားမ်ားထံက ျပန္ျကားရတဲ့ အသံပါ။ သူတို့မွာ ပညာရိွေပမဲ့ ေငြမရိွပါ။ သူတို့ေနာက္မွာ ကုမၸဏီျကီးေတြလည္း မရိွပါ။ ဒါေျကာင့္ ျမန္မာျပည္ကို ေရာက္ေတာ့ ပထမဆံုး ရင္ဆိုင္ရတာ ကေတာ့ အိမ္ငွားခလို့ ဆိုပါတယ္။

သူတို့အတြက္ ေဟာ္တယ္ေတြ တည္းခိုခန္းေတြ ဆိုတာက ယာယီသေဘာ ေလာက္ပဲ ေနျကတာပါ။ ေစ်းျကီးတာကိုး။ ဒါေျကာင့္ အခန္းငွားမယ္ အိမ္ကေလးငွားမယ္ စသျဖင့္ လုပ္ေတာ့ အိမ္လခေတြက ေစ်းေျမာက္ေနပါတယ္။ လန့္သြား ေလာက္ေအာင္ ေစ်းက ျကီးတယ္လို့ ဆိုပါတယ္။ ျကာျကာေနဖို့ သူတို့ မတတ္နိုင္ ပါဘူးတဲ့။

ကြ်မ္းက်င္မႈ ပညာရိွျပီး ေငြမရိွတဲ့ အဲသလို လူမ်ဳိးေတြဟာ ေနာက္ဆံုးေတာ့ ထိုင္းနိုင္ငံတို့ ကေမၻာဒီးယားတို့မွာ ေသာင္တင္ ပါတယ္။ ဘာေျကာင့္ ေသာင္တင္ရတာ တုန္းဆိုေတာ့ ေနစရာအခန္းခ အိမ္ငွားခက ေစ်းခို်တာရယ္၊ ေနာက္ အေရးျကီး ဆံုး တခ်က္ကေတာ့ ဗီဇာရဖို့ အဆင္ေျပ လြယ္ကူတာေျကာင့္ ျဖစ္တယ္လို့ ဆိုပါတယ္။ ဥပမာ ထိုင္းနိုင္ငံဆိုပါစို့။ ဘန္ေကာက္၊ ခ်င္းမိုင္ ျမို့ျကီးေတြမွာ အိမ္ခန္းငွားခ၊ အိမ္လခ ေစ်းျကီးတာေတြ ရိွပါတယ္။ ဒါက အခ်က္အျခာက်တဲ့ ေနရာေတြမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ျမို့စြန္မွာ ငွားမယ္ဆိုရင္ လူနွစ္ဦးစာ ေနဖို့ သပ္သပ္ခပ္ခပ္ တိုက္အိမ္ကေလးတလံုးကို တလ ေဒၚလာနဲ့ ၁၈ဝ ေလာက္ပဲ ေပးရပါတယ္။ လူတဦးကို တလမွာ အိမ္ငွားခက ေဒၚလာ ကိုးဆယ္ေလာက္ပဲ က်တာေပါ့။ ေရဖိုးမီးဖိုးကေတာ့ ထပ္ေပးေပါ့။ ကိစၥရိွလို့ ျမို့ထဲျပန္သြားမယ္ ဆိုရင္လည္း ေစ်းခ်ဳိျပီး လြယ္ကူျမန္ဆန္တဲ့ သယ္ယူပို့ေဆာင္ေရး ရိွထားပါတယ္။ အိမ္မွာ ျမန္နႈန္းျမင့္ အင္တာနက္ကိုလည္း ေစ်းခ်ဳိခ်ဳိနဲ့ တပ္ထားနိုင္ပါေသးတယ္။
အဲသလို ပညာရိွျပီး ေငြသိပ္မရိွတဲ့ စြန့္စားသြားလာေနတဲ့ နိုင္ငံျခားသားေတြဟာ ထိုင္းနိုင္ငံနဲ့ ကေမၻာဒီးယားမွာ ေနရာအနံွ့ သြားလာျပီး သက္ဆိုင္ရာ ေဒသခံေတြနဲ့ အလုပ္အတူအလုပ္ျကပါတယ္။ အဲတာေျကာင့္ ဒီနွစ္နိုင္ငံက ေဒသခံေတြဟာ နိုင္ငံျခားသားမ်ားဆီက အေထြေထြေသာ အသိပညာ အတတ္ပညာေတြကို ေစ်းျကီးေပးစရာမလိုဘဲ လက္ဆင့္ကမ္း သင္ယူေလ့လာ နိုင္ျကပါတယ္။ ဒါမ်ဳိးကို ျမန္မာျပည္က အတုမယူသင့္ဘူးလား။ ျမန္မာျပည္ဟာ အရင္လို နိုင္ငံျခားသား ေတြကို ပိတ္ဆို့မထားေတာ့ဘူးလို့ ဆိုေပမယ့္ ဖြင့္ေပးထားလား ဆိုေတာ့လဲ အဲသလို မဟုတ္ျပန္ပါဘူး။ ဂြက်လွပါတယ္။ အရင္းအနီွးျကီးမားတဲ့ စီးပြားေရးကုမၸဏီျကီးေတြကိုသာမက နိုင္ငံရပ္ျခားကေန တဦးခ်င္းလာျပီး အလုပ္လုပ္ကိုင္လိုတဲ့ အသိပညာသည္ အတတ္ပညာသည္ မ်ားကို ျမန္မာနိုင္ငံက ျကိုဆိုလက္ကမ္းဖို့ လိုအပ္ေနပါေျကာင္း။

ေဇာ္မင္း
၃ ရက္၊ ဒီဇင္ဘာလ၊ ၂ဝ၁၄ ခုနွစ္

ဆက္လက္ဖတ္႐ႈရန္...

 
 
©2007 Fine-Leaves.blogspot.com, Powered by Blogger.